VA – Clap Your Hands And Stamp Your Feet

Het is een vooravond aan het begin van de jaren zeventig. De woonkamer: schrootjes aan de muur, vurenhouten meubels in de zitkuil. Vader met pijp, moeder met een sherry, de kinderen frisgewassen voor de tv. Ad Vissers Toppop. ‘Allemaal van de klets’, bromt vader vanachter zijn krant. Moeder kijkt op van haar macramé-werkje. ‘Ach, dat valt toch wel mee.’ De kinderen kijken met grote ogen naar het beeldscherm dat de muzikanten in zwartwit tot hen brengt.
Slade, The Sweet, Marc Bolan’s T-Rex of Gary Glitter zullen het geweest zijn. Maar misschien ook wel het oerhollandse Lemming dat “Father John” zingt, of Catapult dat “Let Your Hair Hang Down” in de hitlijsten ziet. Wellicht BZN (dat nog niet naar paling ruikt, getuige hun “Sweet Silver Anny”). Of Bonnie St. Claire die, geruggesteund door Unit Gloria, zich door “Clap Your Hands And Stamp Your Feet” werkt. Nederlandse glamrock. Een stevige handvol van de liedjes op de verzamelaar Clap Your Hands And Stamp Your Feet is een hit geworden, maar het merendeel heeft geen hit- of zelfs maar tipparade bevolkt (The Heavy Dwarfs met het vakkundig gejatte “Moeder Natuur”, iemand?). Het imago van stupide kledij die vakkundig afleidt van de wel erg simpele liedjes zal hiermee niet worden gecorrigeerd. Wel is Clap Your Hands And Stamp Your Feet een erg fijne trip down memory lane of toch minimaal een aanvulling op de verzamelaars met foute meezingers die we hier en daar in de platenbakken aantreffen.

mij=Excelsior / V2