<code> - Resplendent Grotesque

Cursussen. Ik moet er elk jaar weer aan geloven. Sommigen zijn nuttiger dan anderen. Nu weer iets over feedback. Of terugkoppeling, zo u wilt. Ik zie, ik denk, ik voel en ik zou graag willen dat. Zo zou het ongeveer moeten. Toch eens proberen dan. Ik zie voor mij liggen de laatste cd van <code>, Resplendent Grotesque. Slechts een vage afbeelding van een ontblote torso siert de hoes. Ik denk meteen aan die prachtige voorganger, Nouveau Gloaming. Alleen die gedachte al, bezorgt me de bibbers. Is dat alweer vier jaar geleden? Waar blijft de tijd toch? Maar goed, waar was ik? Oja, ik voel. Ik voel toch een omslag in sfeer op het nieuwe werk. De kilheid van het vorige album lijkt wat verdrongen te worden door melancholie en treurigheid. Misschien komt dat wel omdat er in nog meer passages met cleane vocalen wordt gewerkt. Het klagerige stemgeluid van Kvosht doet me in de verte weleens denken aan Mariusz Duda van Riverside. En stiekem ook aan Paul McCartney. En dat veklaart dat ondanks de vrijheden die de band zich permitteert, de meeste songs toch erg catchy klinken. En dat maakt de avant-gardistische blackmetal van dit illustere gezelschap net even anders. Als u daar niet op zit te wachten, dan weet u nu genoeg. Houdt u wel van wat avontuur, dan zou ik graag willen dat u als de wiedeweerga wat van het nieuwe materiaal beluistert. Dat ga ik in ieder geval nog vaak doen.

Zeg er het uwe van...