Greer / Gedo

Er worden achter de schermen bij File Under nog wel wat grappen over gemaakt, de Erebus rereleases. Het is ook een beetje vreemde platenmaatschappij. Een website hebben ze niet, veel andere informatie is er niet te vinden en de platen zijn van dermate obscure acts dat je je soms afvraagt of het een en ander serieus is. Maar meestal even uniek en absurd. En leuk. Zo leuk, dat toen Storm achter de schermen meldde dat Lowlands om zijn Twitteraccount gevraagd had (hij bezit @lowlands), we meteen riepen: dan willen wij een Erebuspodium op Lowlands. Het zal er wel niet van komen, ook al omdat een groot deel van de bands amper terug te vinden is.

Greer bijvoorbeeld. Amerikaanse band uit North Carolina, wiens enige claim of fame is, dat Don Dixon er nog in meedeed. Ze spelen op Between Two Worlds een beetje mediocere seventies psychedelica met hier en daar een vleugje Zep, mede door de op Plant gelijkende zang. Aardig gedaan, maar opvallend is het niet.

Opvallend is wel Gedo, het tweede album van Gedo, een Japanse band, die aldaar een cultstatus heeft. En terecht want dit is fenomenaal! Een combinatie van ouwe rock (Hendrix, Velvet Underground), ouwe punk (Ramones, MC5) en zelfs Sex Pistols en dat 3 jaar voor die opgericht werden! Ze blijven dicht bij hun favorieten, maar wat is het goed. Het is live, het rammelt als een gek, het is ergens live opgenomen, maar de energie spat ervan af. Dit is zo goed dat ik zelfs de drumsolo door de vingers zie. Puik is ook het artwork, volledig in het Japans! Gedo ging, helaas, in 1976 al uit elkaar, maar die mogen rustig een reünie plannen en dat hoeft niet voor het Erebus podium. Die krijgen de Grolsch ook wel vol…

Zeg er het uwe van...