Eurosonic 2018 Vrijdag

Je moet het moment pakken als het daar is, moeten ze bij de Groninger Bodem Beweging gedacht hebben. De hele stad is vol met gasten en er loopt aardig wat pers ronden. Dan is de Eurosonic-vrijdag een mooie gelegenheid om een protestmars te organiseren, tegen de gaswinning en de schade die daardoor ontstaat. Tienduizend Groningers zijn de straat op gegaan, met 4200 fakkels, en ik moet zeggen, het zag er indrukwekkend uit. Een terecht protest natuurlijk, want vooralsnog gebeurt er nog niet zoveel om de gevolgen van de aardbevingsschade, door de gaswinning, op te lossen. File Under kijkt goedkeurend toe, maar besluit zelf om niet mee te lopen. Er spelen immers bandjes in de stad en dat is toch de reden waarom we in Groningen zijn.
Lees verder Eurosonic 2018 Vrijdag

Eurosonic 2018 Donderdag

Heel Nederland is in de ban van de storm. Het land ligt plat en de NS heeft besloten dat rijden te gevaarlijk is. Wie nog naar Groningen moet, heeft daarmee dikke pech. En dat terwijl het weer in Groningen beroerd is, maar de storm vooral langs waait. Maar File Under was gelukkig al in Groningen en weer of geen weer, we gaan op pad om bandjes te kijken voor u.

We Like We
Lees verder Eurosonic 2018 Donderdag

Eurosonic 2018 Woensdag

Hoor de wind waait door de bomen, hier in huis, zelfs, waait de wind. En dat terwijl het dak van Pension WeedeBee er nog gewoon opzit. Het stormt in het land. De storm schijnt Friederieke te heten. Maar we zijn in Groningen en daar hebben we het natuurlijk alleen maar over die jaarlijkse storm die hier in Stad waait, Eurosonic/Noorderslag. De aftrap van het jaarlijkse festivalseizoen. Zoals ieder jaar houden we ons goed vast en code rood of niet, File Under doet verslag van datgene dat u het komende jaar gaat zien op de diverse festivals.

Pom Poko

Lees verder Eurosonic 2018 Woensdag

Jaarlijst 2017: Gr.R.

1. Roadkill Ghost Choir – False Youth Etcetera
2. Jamie Lenman – Devolver
3. Stevin Wilson – To the Bone
4. David Crosby – Sky Trails
5. Wolf Alice – Visions of a Life
6. Afghan Whighs – In Spades
7. The War on Drugs – A Deeper Understanding
8. Mammut – Kinder Versions
9. Gord Downie – Introduce Yerself
10. I Took Your Name – White Wall, Silent Night

Lowlands 2017 Zondag Napret

Je bent zelf taart“Time flies, when you have fun” is een gevleugeld gezegde. Je begint aan een Lowlands festival met het vooruitzicht van drie hele dagen muziek en voor je het weet is het zondag en sta je je tent in te pakken. Helaas niet droog, al mogen we ons gelukkig prijzen met het weer. Een conclusie die we gisteren al trokken: het meeste viel ernaast. Drie dagen muziek en ook drie dagen in een bubbel. Lowlands is een werelds op zich en je leeft, met een dikke 50.000 man op een heel klein stukje aarde. Zonder een wanklank. Natuurlijk wordt er wel eens wat gemopperd, vooral als je weer eens ergens in een rij moet staan, maar dat is klein bier. De 25ste verjaardag van Lowlands lijkt een ieder juist extra vrolijk te maken. Maar daarover later meer.
Lees verder Lowlands 2017 Zondag Napret

Lowlands 2017 Zaterdag Napret

Lowlands schoorstenen“Without you, this would be band practice”, aldus Frank Carter. Daar heeft-ie een punt. Daarom zijn wij op Lowlands om te kijken hoe Frank Carter en een grote hoeveelheid andere bands hun kunsten vertonen. “I play, you sing” zei een andere Frank, Turner, al. De rollen zijn duidelijk. En wij van File Under schrijven daar dan weer over.

We lijken geluk te hebben. De voorspellingen waren onheilspellend. Het zou regenen, regenen en nog eens regenen op Lowlands 2017. Maar zoals dat vaker gaat, het meeste valt ernaast. En die enkele bui kunnen we hebben, want er is tijd genoeg om op te drogen. Inmiddels hebben we de weg op het terrein weer gevonden en weten we ook weer waar de pannenkoekentent staat. Weer op een andere plek! En die is belangrijk want er is geen beter festivalvoer dan de pannenkoek. Maar, eerst koffie en A Blaze of Feather.
Lees verder Lowlands 2017 Zaterdag Napret

Lowlands 2017 Vrijdag Napret

Lowlands 2017 Alpha

De verwachtingen waren best hoog gespannen. Eric van Eerdenburg, de festivaldirecteur van Lowlands had ons een vernieuwd en verbeterd terrein beloofd bij deze 25ste Lowlands. Altijd goed zo’n metamorfose, het houdt je fris. Maar pakt het ook goed uit? Daar kunnen we een volmondig ja op antwoorden. Lowlands oogt als nieuw en het is weer fijn over het terrein te lopen en te onderzoeken wat, waar staat. De plek van de tenten is niet veranderd, maar een deel van de tenten zijn onherkenbaar veranderd. Maar daarover later meer.
Lees verder Lowlands 2017 Vrijdag Napret

Lowlands 2017 Voorpret


lowlands
Laten we aftrappen, met wat clichés. 25 jaar Lowlands. Wat worden ze snel groot, hé? 25 jaar Lowlands en eigenlijk ook al 25 jaar toonaangevend. Het is niet voor niks dat de grote dagbladen, NRC, Volkskrant en het Parool uitpakken met grote specials. 3Voor12 is er natuurlijk, want zonder 3voor12 geen festival en 3FM is ook al jaren niet meer weg te denken. Waarmee het wel duidelijk is, dat Lowlands een niet meer weg te denken bolwerk is in de hedendaagse Nederlandse popcultuur. 25 jaar Lowlands betekent duizenden bandjes, honderdduizenden bezoekers, miljoenen biertjes, van diverse merken en onnoemelijk veel goede herinneringen. Alleen maar goede herinneringen. File Under was er niet vanaf het begin bij, we bestonden nog niet eens in 1992, maar we hebben toch aardig wat afleveringen van Lowlands gecoverd. En er nog meer bezocht. We gaan ook dit jaar weer.
Lees verder Lowlands 2017 Voorpret

Elbow – Little Fictions

Polydor

Britse bergenErgens in Manchester heeft een band een volledig eigen universum geschapen. Elbow is bezig met een langzaam doch gestaag opgaande lijn en een onverwachte hit, “One Day Like This” katapulteerde de band naar sterrendom en de headlineslot op alle grote festivals. En toch, een nieuwe Elbow wordt door de fans met enthousiasme begroet, maar verzorgt geen grote krantenartikelen of andere vormen van uitbundige media-aandacht. Misschien ook wel omdat er niet zoveel gebeurt in het universum van Elbow. De al eerder genoemde gestage lijn. En heel eerlijk, ik nam Little Fictions ook voor kennisgeving aan. Je luistert een keer, hoort inderdaad een fijne Elbow plaat. Even checken of een hitje als “One Day Like This” opstaat, nee, maar wel weer wat fijne meegalmers. En net als je tot de orde van de dag over wil gaan, valt er eens een subtiel arrangement op. Overigens een sterk punt van Elbow, ze weten hun grote muziek verrassend klein te houden. Maar dit is anders. De pianopartij van “Trust the Sun” is een knipoog naar Mark Hollis en Talk Talk. En ook uit “Firebrand and Angel” blijkt dat Garvey en consorten platen van Talk Talk in de kast hebben staan. Het geeft een hele fijne twist aan Little Fictions. Het is nergens jatwerk, daarvoor zijn de verwijzingen te subtiel, maar vooral een ode aan een band die grootst kon klinken in fijne arrangementen. Little Fictions is hiermee ineens niet meer een fijne plaat in de gestaag opgaande lijn van Elbow, maar begint steeds meer op zichzelf te staan. En dat is fijn. Gebeurt er toch nog wat in het universum van Elbow.

File: Elbow – Little Fictions
File Under: Een subtiele extra stap in Elbow’s universum

Grey Lotus – Acacia (Live)

Miller Records

Tja, je moet wat als je plaat, om welke reden dan ook, wat langer op zich laat wachten, dan gedacht. De aandacht voor je bandje zal verslappen en je moet twee keer harder je best doen om die weer terug te krijgen. Vooral als je in een genre zit, waar aandacht schaars is. Zoals Grey Lotus, uit Haarlem. Voor één gat is de band niet te vangen, maar zoekt u het vooral in de hoek waar een Steven Wilson floreert. Met een vleugje Anathema. Omdat de nieuwe plaat, zoals gezegd, wat langer op zich laat wachten brengen ze voor Record Store Day een akoestische liveplaat uit, Acacia. En die geeft een mooie staalkaart van hun kunnen. In een spaarzame setting, met een spaarzame mix, valt vooral de kracht van de compositie op. En de fijne samenzang van Judith Wesselius en Joost Verhagen. De combinatie van de wat zwaardere dreigende stem van Verhagen en de ijlere dameszang van Wesselius geven een sfeer aan de muziek die je ook bij de al eerder genoemde Ananthema vindt. De plaat is zoals gezegd akoestisch en spaarzaam en dat is de enige minpuntje van de plaat. Live, met beelden erbij is het indrukwekkend, maar op plaat had wellicht een ietwat meer dynamiek fijn geweest. Desalniettemin is Acacia een fijne plaat, die vooral laat horen dat je goede nummers in elke uitvoering kunt spelen. Vooral als je met zijn beiden goed kunt zingen…

Live zijn ze de komende dagen te bewonderen:
– 21/4 – 20:30 Roode Bioscoop, Amsterdam
– 22/4 – 11:30 Platenslager, Haarlem
– 22/4 – 13:00 Sounds, Haarlem
– 22/4 – 14:30 Mono’s Muziekhandel, Heemskerk
– 22/4 – 20:00 Salon Ruigoord, Amsterdam
– 23/4 – 15:00 Het Huis Verloren, Hoorn

File: Grey Lotus – Acacia (Live)
File Under: Puik tussendoortje