Paddenstoelen, draken, heksenkringen, kasteelmuren. Allemaal referenties die door mijn hoofd schoten toen ik The Last Laugh van Joker’s Daughter opzette. De plaat is het resultaat van de samenwerking tussen twee uitersten: de Grieks-Engelse folkie Helena Costas en überproducer Danger Mouse. Op de single en albumopener “Worm’s Head” valt deze combinatie erg goed uit, maar op diverse andere nummers doet het soms wat gekunsteld aan. Waar Danger Mouse toch vooral in het heden leeft en naar de toekomst kijkt, richt Costas de blik vooral op het verleden. Zo noemt Costas de legende van Koning Arthur als grote invloed op het album en maakt ze gebruik van traditionele instrumenten uit de Griekse oudheid. In de folkscene kom je wel vreemdere dingen tegen, maar toch zullen veel mensen wel een beetje vreemd opkijken van de door Danger Mouse toegevoegde elektronica, zoals de bliepjes in “Lucid” en het reggae-deuntje onder “Jelly Belly”. De strijkers liggen er regelmatig in vele lagen dik op, zoals in het indrukwekkende “Cake and July” en “Chasing Ticking Crocodile”. Allebei prachtige nummers, al overstemt Danger Mouse met zijn productionele geweld de hoofdact regelmatig. Het einde van het album lijkt voornamelijk te bestaan uit geëxperimenteer met nieuwe stijlen en geluiden, waardoor een bijzondere, maar toch ook rommelige indruk achterblijft.
mij=Double Six / Munich