Born To Hula / Mangrove

Het Duitse drietal Born To Hula is vernoemd naar een song van Queens Of The Stone Age. Het geeft in elk geval aan wat er te verwachten is. Lastiger is dat de songs allemaal akelig binnen de desert rock-lijntjes blijven. De groove staat voorop, de gitaar klinkt gruizig, de zang is macho, de productie klinkt low-budget (al was dat in dit geval waarschijnlijk echt zo), kortom desert rock uit het boekje. Live zal dit ongetwijfeld een leuk festivalbandje zijn om naar te luisteren, maar op dit (mini-)album valt vooral op dat het klinkt als alle bandjes die in het kielzog van Queens Of The Stone Age opkwamen en die niet in staat bleken er een eigen draai aan te geven. En dat waren er best veel, ja. Nou bevat deze cd maar zes songs, die ook nog niet idioot lang zijn, dus het blijft een tussendoortje dat ophoudt voor het echt begint te vervelen. Maar voor een volledige cd moeten ze echt nog iets zien te vinden om zich te onderscheiden.

Een stukje noordelijker, namelijk in Zweden, is een ander trio dat zich suf stonert, Mangrove. Maar in tegenstelling tot Born To Hula weten zij er wel een eigen draai aan te geven. Niet dat ze het genre nu ineens op zijn kop zetten, maar het heeft in elk geval een eigen smoel. In de eerste plaats door de zang van Jani Kataja, die beter is dan je normaal gesproken tegenkomt bij stoner. Hij kan op z'n stoners brullen, maar ook cleanere zang gaat hem prima af. Door de nodige psychedelica en zelfs pure bluesrock (luister maar eens naar de solo's in opener "Universal Time"). Ze houden bovendien niet altijd vast aan het logge en zwaar overstuurde gitaargeluid, wat een aangename afwisseling oplevert. Zelf noemen ze dan ook vooral seventiesbands als invloeden, zoals Black Sabbath, Cream, Grand Funk Railroad en Captain Beyond. De tracks zijn niet overdreven lang, zodat lange jams - die velen afschrikken - achterwege blijven. Daardoor kan de liefhebber van Wolfmother en aanverwanten hier ook nog plezier aan beleven. Voor mij zit het tussen allerlei genres die ik sowieso lekker vind, dus ik zit al midden in de doelgroep van deze Zweden.

Damn, dit was zomaar stukkie nummer zevenhonderd!

Congrats Prikkie :)

Zeg er het uwe van...