Boys Noize – Power

Het mag dan een trend zijn voor dance-artiesten om albums uit te brengen om op te vallen, maar de albums van degenen die eenmaal zijn doorgebroken kun je soms maar beter links laten liggen. Na Vitalic komt nu ook de andere gesmaakte Vet Geluid-keizer Boys Noize met zijn tweede album. Het heet Power en laat ik er niet omheen draaien: ik vind hem tamelijk waardeloos. Teveel nummers laten niets anders horen dan een beetje draaien aan filterknoppen (“Nerve”, “Transmission”) of het herhalen van rare drumcomputerritmes (“Trooper”, “Drummer”). Technisch was dat op de vorige plaat natuurlijk ook al zo, en ik vind het moeilijk om uit te leggen wat nou het verschil is tussen de genoemde, vervelende tracks en de handvol wél fijne, ouderwets hysterische werkjes die er op Power staan, zoals “Sweet Light”, “Nott” en “Starter” (Goddeau noemt het terecht een flipperkast). Aan de complexiteit ligt het niet. De aanstekelijkheid van single “Jeffer” zit hem er vooral in dat je hem zo met je vingers op tafel meetrommelt. Alex Ridha moet het op Power vooral hebben van de simplistische deuntjes en van zijn remixers. Je kunt beter de EP’s kopen. Kortom: jammer, net als van de oerlelijke hoes trouwens. Had ik nu de debuutplaat van Ridha’s protégé Shadow Dancer uit mei maar besproken, want zelfs die is met dezelfde middelen veel creatiever en dansbaarder.

mij=Boys Noize Records