Vanwege de intrigerende hoes had ik er al een poos naar uitgekeken om de cd van Director te kunnen bespreken, maar ja, first things first, en er lagen nog andere cd’s te wachten om gerecenseerd te worden. Van Director had ik overigens nog nooit gehoord, maar soms voel je intuïtief wel aan of een cd de moeite waard zal zijn. Dat was dus ook bij deze het geval. I’ll Wait For Sound blijkt net zo’n spannende cd als de hoes ervan deed vermoeden. De Ieren, die al ooit support waren voor Razorlight en Hard-Fi, maken de overweldigende muziek waarvan Editors mochten hopen dat ze die nog konden maken. Intelligente gitaarrock met prima riffs, invloeden van postpunk en progressieve rock, en uitstekend meezingbare refreinen. Daarnaast schuwen ze het experiment en de afwisseling niet en blijven de nummers van begin tot eind spannend. Zo valt er veertig minuten lang enorm veel te beleven op deze plaat. Ondanks de niet heel beste zang, is het voor mij onbegrijpelijk dat deze band niet al veel bekender is buiten Ierland dan ze nu zijn.
mij= Ada / Rough Trade