Samavayo - One Million Things

Een jaar of vijf terug recenseerde ik het debuut van het Duitse kwartet Samavayo. Ik vond het destijds een behoorlijk saaie plaat en aldus kreeg hij ook een redelijk negatieve recensie. Dat viel niet in goede aarde bij de zanger, die het nodig vond om mij in de reactie-panelen een reprimande te geven. We zijn nu een paar jaar verder en ik heb wederom een plaat van Samavayo ter recensie gekregen. Gelukkig voor de band bevalt deze plaat mij een flink stuk beter. Samavayo doet nog steeds aan het soort grungy stonerrock met een moderne productie, maar dit keer zijn de songs een flink stuk pakkender dan ik had verwacht. Nieuwe inzichten geeft de band niet, maar ze zijn intussen wel zover dat hun refreinen behoorlijk pakkend zijn geworden en de arrangementen veel meer to the point zijn, waardoor de plaat een stuk lekkerder wegluistert dan hun oude werk (mind you, de platen tussen deze nieuwe en het debuut ken ik niet, dus wellicht was dit een ontwikkeling die al eerder was ingezet). De zang is nog steeds een tikje aan de vlakke kant, maar minder storend dan vijf jaar terug, dus ook dat is een verbetering. Samavayo mag zich met deze plaat wat mij betreft in het rijtje voegen van coole Duitse bands als Blackmail en Cosmic Casino. Zo zie je maar weer, lukt het eerste keer niet, dan moet je gewoon blijven doorzetten tot het wel goed wordt.

Zeg er het uwe van...