Het hoeft niet per se dat een label een eigen gezicht heeft, maar het is waarschijnlijk wel handig om publiek aan je te binden. Was Excelsior Recordings aanvankelijk nog wel herkenbaar aan hun gitaarpop, inmiddels is dat een stuk moeilijker geworden. De genres en daarmee het publiek zijn veel breder geworden. De Marokkaanse Fathia Bazia, woonachtig in het Brabantse Asten, brengt met haar band onder de naam Lella Fathia het album Anybody dat een nieuw genre voor dit label aanboort. Volgens mij had Excelsior tenminste nog geen vertegenwoordiger in de jazzy singer-songwriterhoek. Anybody bevat tien liedjes die grotendeels in het Engels, maar ook in het Arabisch-Marokkaans gezongen worden. Lella Fathia brengt muziek die volgens mij het best te genieten is met een lekker glas wijn voor je, waarbij je weg kunt dromen. En dat bedoel ik niet vervelend. Ik zie haar nog niet akoestisch verschijnen op de lawaaipodia in het plaatselijke clubcircuit. Maar misschien zit ik ernaast, en weet ze op het podium een overtuigende show neer te zetten waar iedereen stil van wordt. Grappig is haar bijna niet te herkennen cover van “Late Night” van mijn held Syd Barrett die ze moeiteloos de hare maakt. En dat geldt ook voor PJ Harveys “Rid Of Me”. Verder zijn het eigen nummers. Lella Fathia is in ieder geval een nieuwe, jonge verschijning aan het popfront naar wie ik benieuwd ben hoe het verder gaat met haar en haar band.
mij=Excelsior / V2