Aloe Blacc - Good Things

Stiekem lachen heel wat Amerikanen zich krom om de gevallen Kanye West. Behalve Jamie Foxx dan. Want, hij vertrouwde erop dat hij zijn rapmaatje wel vaker kon bellen om eens in de zoveel tijd een perfect potje hiphop en soul in elkaar te knutselen. Kanye huilt nog steeds uit bij zijn moeder en lijkt de weg kwijt. En Foxx? Die ziet met lede ogen aan dat er wereldwijd funky brothers opstaan die afrekenen met de weinig verheffende R&B van Usher en de dolle Miami-party-niemandalletjes. Gnarls Barkley ging als eerste aan de haal met de nu-black awareness met de scherpe tong van Richard Pryor. John Legend deed een verwoede poging, maar Aloe Blacc maakt het echt af. Deze godenzoon uit Orange County levert met Good Things zijn tweede volwaardige cd af, een mix van pop, soul, funk en relaxte hiphopliedjes. Bepaald nieuw is Blacc niet. Al in 1995 schuurde ‘t collectief Emanon tegen de muzikale hiphop van De La Soul en A Tribe Called Quest aan. Verder kennen we hem van zijn bijdragen aan de groep Lootpack. Aloe Blacc verheft letterlijk zijn stem op Good Things. Zijn aanklacht als Afro-Amerikaan tegen de gevestigde orde put uit die kleine dingen die zijn leven aangenamer maken, zoals de funk van Parliament en Sly Stone, de soul van Stevie Wonder, Isaac Hayes en Curtis Mayfield, Wilson Pickett en Otis Redding. Aloe Blacc heeft met deze cd een ode aan de straat afgeleverd en solliciteert daarmee voor een nieuwe rol in een film van Spike Lee over de zwarte gemeenschap aan de westkust van Amerika in de beginjaren tachtig. Het advies aan Jamie Foxx is dat hij niet meer moet leunen op de muzikale successen van anderen maar het heft in eigen handen moet nemen. Vooralsnog heeft Aloe Blacc zich genesteld in het Amerikaanse cultuurgoed met een gitzwarte ouderwetse soulplaat.

Kanye's moeder was toch dood?

Uiteraard retweet V2 vandaag alléén een positieve tweet van @coen3fm (het zal ook eens niet) over het concert van Blacc in Paradiso gisteravond. Maar ik heb meer gelezen. Men tweette dat de rest van het album wel veel op elkaar lijkt, dat de drummer met een slappe krant slaat, dat Blacc slechts de zoveelste soulrevivalfiguur is en dat er vooral chillend Sky Radio-publiek in de zaal stond.

Vond hij het weer mooie liedjes?

Hmm Ludo de recensies zijn echter uitstekend. En daar staat ook heel iets anders in dan jij hier beschrijft..Go Aloe!

ik schreef deze recensie toch niet? :) zover ik weet ;)

@Ludo: volgens mij is het een reactie op Stonehead. ;)

ah ja :)

Zeg er het uwe van...