Kimono - Easy Music For Difficult People

Niet alles aan IJsland is fout. Sinds Icesave roemloos ten onder ging en de IJslanders voor de speculaties van de regering en Landsbanki mogen boeten, is er een breed besef dat je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen daden en je er zelf maar het beste van kunt maken. Dat hebben Alex MacNeil, Gylfi Blöndal en Kjartan Bragi ook begrepen. Voor het eerst sinds 2005 stelt het IJslands-Canadese trio zich niet afhankelijk op van wat landgenoten Sigur Ros doen. In één onafgebroken take knutselden de heren een explosieve postpunk-plaat in elkaar die doet denken aan Sonic Youth’s Sister en Shellac’s At Action Park. Kimono is echter geen Battles of This Will Destroy You, want de band die voortkomt uit de instrumentale postrockband Kaktus heeft goed geluisterd naar aanstekelijke refreintjes van bijvoorbeeld de vroege R.E.M. en Placebo. En, dat heeft Kimono dan weer vertaald in Geddy Lee-vocalen die net niet irritant worden omdat deze cd precies op het juiste moment ophoudt. In IJsland is Easy Music For Difficult People al vorig jaar in december uitgebracht en acuut de hemel in geprezen. Wij, inmiddels slachtoffers van niet alleen Icesave maar ook van onze eigen banken, staan nu op het punt om lering te trekken uit het veranderde verantwoordelijkheidsbesef van Kimono. En er gewoon van te genieten.

Huh? Duurt deze plaat maar 12 seconden? Want laten we vooropstellen, "Geddy Lee vocalen" worden irritant op het moment dat de zangert zijn muil opentrekt (om te zingen)...

Da's ook maar een mening Gr.R., waarvan akte!

Zeg er het uwe van...