KT Tunstall – Tiger Suit

Snapt iemand de tekst van “Difficulty”? Het liedje is een beetje symbolisch voor KT Tunstall. Qua titel, qua opbouw van haar liedjes, en dus ook qua haar derde album. Katie komt altijd wat moeilijk op gang. Ze moet het van d’r singles hebben, zoals destijds “Suddenly I See” in Nederland. Op dit album heb ik (net zoals bij de eerste plaat) geduld nodig om niet direct door liedjes heen te gaan zappen. Die liedjes hebben namelijk wel een hook, maar ze worden meestal pas leuk op tweederde. Op Tiger Suit net zo. De eerste drie liedjes en de laatste drie liedjes raken me sowieso niet, maar halverwege “Difficulty”, bij het ‘oh-whoa, yay-ay’-gedeelte blijf ik toch weer hangen. Hiermee bouwt ze op naar het vrolijke “Fade Like A Shadow” met een intrigerend meeneurie-stukje, wederom op tweederde. “Lost” zit ook al zo in elkaar, en “Come On, Get In” voelt als een doordrukje van haar eerdere hit “Black Horse & the Cherry Tree”. En dat was dan eigenlijk alweer de hele plaat. Ik moest aan KT denken toen ik vorige week het nieuwe album van Tracy Bonham, Masts of Manhatta, beluisterde. Tracy heeft een vergelijkbare stem, maar probeert niet geforceerd bij pophooks te blijven, durft rust, adem en ruimte te brengen in een nummer en schrikt op haar nieuwe plaat niet terug voor een ‘oudere’ stijl. Misschien zou dat ook iets voor KT zijn.

mij=Relentless / Virgin / EMI