DeWolff - Orchards/Lupine

Het tweede album van DeWolff is er eentje om in te lijsten. Of nee: om heel vaak te beluisteren. En dan niet met een pot blues-bier tussen de klauwen, maar bij voorkeur een volle retro-rooie wijn. Hun debuut Strange Fruits And Undiscovered Plants was al een fraai staaltje psychedelische bluesrock, maar met Orchards/Lupin laten ze horen dat het nog beter kan. Het klinkt nu allemaal meer beheerst en tot in de puntje verzorgd. Het album straalt een zeer relaxte sfeer uit. De nummers beginnen veelal ingetogen met een minimum aan instrumentatie en passende zang, maar daarnaast is er ook genoeg ruimte voor de nodige uithalen met een goede balans tussen de hammondorgel en elektrische gitaar. Misschien niet meer zo rauw als op 'Strange Fruits', maar wel erg smaakvol. "Evil And The Midnight Sun" heeft wel wat van The Black Keys en in "Fever" zit een heerlijke groove à la The Black Crowes, met name als de mondharmonica erin vliegt. Sowieso is deze track een pareltje en zo staan er meerdere op dit album. Over uiterst gedoseerde dynamiek gesproken: het dik tien minuten durende "The Pistol" is echt fantastisch, nu al een klassieker in het genre. Het doet me met veel genoegen denken aan de luchtige periode van Motorpsycho. Het is niet vernieuwend allemaal en jaren zestig/zeventig bands als Deep Purple en Cream zijn nog steeds referenties, maar het is wel ontzettend goed en catchy uitgevoerd. De jongens van DeWolff zijn vakmannen geworden op het gebied van retro, blues en psychedelica. Niet alleen zijn alle song met de nodige zorg en finesse gecomponeerd, ook over de opbouw van het album in z'n geheel lijkt nagedacht. De tracks worden naar het einde toe alleen maar mooier, wat is dit een fijne trip zeg! En aangezien het een echte live band is beloofd dat wat voor het clubcircuit en de festivals: ga dat zien! Zo, leg ik me bij deze toch nog een voornemen voor 2011 op.

Zeg er het uwe van...