Het persbericht van hun platenmaatschappij weet mij te vertellen dat Drift van The Apartments indertijd als een meesterwerk werd ontvangen. We hebben het dan over 1993. Opgericht in 1979 maken ze pas in 1985 de debuutplaat The evening visits… and stays for years. Waarna een knipperlichtrelatie volgt: dan bestaan ze eventjes, dan weer niet, dan weer wel. Pas in 1993 komt er een vervolg uit en dat was het blijkbaar veelgeroemde Drift. Sindsdien is het weer stil gebleven rond The Apartments en hun voorman Peter Walsh, maar voor later dit jaar staat er zowaar een derde plaat op stapel. Om de aandacht hier alvast op te vestigen wordt Drift opnieuw uitgebracht, aangevuld met drie (overbodige) demo-opnamen. We horen tien songs die met beide benen in de traditie van bands als Aztec Camera en Echo & The Bunnymen staan, soms wat springeriger zijn, maar soms ook stevig doorhalen en dan klinken als de Amerikaanse indierock van halverwege de jaren negentig. Vergeten meesterwerk? Wat mij betreft niet, maar wie weet wat er gevolgd was als de band een consistenter carrièrepad gevolgd had. Ergens verborgen onder het ietwat gedateerde geluid staan in elk geval een aantal liedjes die laten horen dat Peter Walsh wel wat in zijn mars had. Eh, heeft.
Mij=Talitres / Munich
4 reacties