Zoeken


Web www.fileunder.nl
Janineka: Een vriend van mij zei laatst, ik citeer: "Sommige albums he...
Stonehead: Overigens is Trent Reznor voor sommige Twitteraars 'van een ...
Stonehead: Er is nu een aftermovie, met muziek van Blaudzun, Elias en z...
Stonehead: Zo zag je de The Bends-hoes nog nooit https://twitter.com/ku...
Ruben: Voor mij wel, stn.
Prikkie: Woepsie....gecorrigeerd. ;-)
Stonehead: Ik snap ein-de-lijk de grap van de artiestennaam Jack (het...
Prikkie: Bassist en medeoprichter Dirk Snellen verlaat de band: https...
Eddy: Triest nieuws. Ik vernam net van de site van de Telegraaf da...
Sikkema: Fijne plaat hoor, mee eens!

Laatste recensies

Ash - Kablammo!
Alabama Shakes - Sound & Color
King of the World - Live At Paradiso
Down The Rabbit Hole 2015 - zondag
Down The Rabbit Hole 2015 - zaterdag
Down The Rabbit Hole 2015 - vrijdag
Maaike Ouboter - En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt
The Tallest Man On Earth - Dark Bird Is Home
The Boom Band - The Boom Band
FM Laeti - For The Music

Prijsvragen

Pere Ubu - Ticketactie
Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1



Alain Weber - Hoover Cover

(Poor)

Alain Weber - Hoover CoverGeen idee meer wie het nou precies zei, maar in een interview met een avant-garde componist las ik ooit over diens afkeer van elektronische simulaties van echte instrumenten. Waarom zou je een viool na gaan doen als violen al bestaan, en je bovendien met elektronische middelen juist klanken zou moeten maken die je nérgens anders kunt horen. En toch begrijp ik de verleiding maar al te goed. Een beetje muzikant vindt het gaaf om een orkest tot zijn beschikking te hebben. En als dat dan uit een doosje kan... Gevaarlijk is het wel, een nep-strijkkwartet is de oenigheid ten top, en met pauken erbij (zoals hier in "The Tycoon Graphics Connection") komt Weber, net als Sean Lennon eerder, vervaarlijk dicht op het terrein van oude computerspelletjes. Dan is het nog maar een kleine stap naar Japan, en in zijn allerbeste schets "Guitars and Fantasy" benadert Weber de kwaliteit van soundtrackmeester Joe Hisaishi. Je verwacht elk moment dat een klein meisje 'Otosa, Okasa, mate, mate' gaat schreeuwen, zoals in Spirited Away. Plots klinken de strijkers ook een stuk echter (of zouden ze dan toch?), alsof enkel een werkelijk aangrijpende melodie genoeg is om de eerder geuite bezwaren te doen verdwijnen. Echt veel heeft Alain Weber er daarvan helaas niet in voorraad, waardoor de plaat halfweg van aangenaam gepingel in totale gezapigheid vervalt. Nee, het talent van een Max Richter of Ólafur Arnalds heeft de man zeker niet, ook al begint de hoge pianomelodie in "Union Square" net zo melancholisch en wankel. Jammer van de wat boertig gespeelde begeleiding in de akkoorden.

File: Alain Weber - Hoover Cover
File Under: Neoklassiek voor in een b-film
File Audio: [Weber-space]








Zeg er het uwe van...










Zullen wij op uw gegevens passen?









De redactie van File Under heerst hier. En daarom behouden wij ons het recht voor racistische en/of kwetsende commentaren te mogen verwijderen.