Zoeken


Web www.fileunder.nl
Gr.R.: Fijne foto!
Stonehead: Gobsmag schreef iets moois over "Month of Sundays"; http:/...
Eddy: Dit klikt wel heel interessant.
Stonehead: Er komt een orkestplaat van de man aan: http://www.stereogum...
Prikkie: De reden blijkt gelegen te zijn in het vertrek van Bonham al...
BArt: Voor "in fantasia" zou ik kant twee zeker nog aanzetten! Coe...
Stonehead: Overigens is dit album voor een groot deel geschreven door J...
Ludo: was zeer de moeite waard in de Mezz :)
Prikkie: Wel grappig. Ik had altijd het idee dat Atze de digitale eve...
Storm: Tuurlijk niet Ewie :)

Laatste recensies

Dan Mangan + Blacksmith - Club Meds
The Waterboys - Modern Blues
Nightingale - Retribution
Landlady - Upright Behaviour
Samaris - Silkidranger
The Afro Circus - Journey To The Center Of The Ear
Drive By Wire - The Whole Shebang
Daniel Lanois - Flesh And Machine
Björk - Vulnicura
Petter Carlsen - Sirens

Prijsvragen

Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1
Crossing Border 2012 Voorpret



Alain Weber - Hoover Cover

(Poor)

Alain Weber - Hoover CoverGeen idee meer wie het nou precies zei, maar in een interview met een avant-garde componist las ik ooit over diens afkeer van elektronische simulaties van echte instrumenten. Waarom zou je een viool na gaan doen als violen al bestaan, en je bovendien met elektronische middelen juist klanken zou moeten maken die je nérgens anders kunt horen. En toch begrijp ik de verleiding maar al te goed. Een beetje muzikant vindt het gaaf om een orkest tot zijn beschikking te hebben. En als dat dan uit een doosje kan... Gevaarlijk is het wel, een nep-strijkkwartet is de oenigheid ten top, en met pauken erbij (zoals hier in "The Tycoon Graphics Connection") komt Weber, net als Sean Lennon eerder, vervaarlijk dicht op het terrein van oude computerspelletjes. Dan is het nog maar een kleine stap naar Japan, en in zijn allerbeste schets "Guitars and Fantasy" benadert Weber de kwaliteit van soundtrackmeester Joe Hisaishi. Je verwacht elk moment dat een klein meisje 'Otosa, Okasa, mate, mate' gaat schreeuwen, zoals in Spirited Away. Plots klinken de strijkers ook een stuk echter (of zouden ze dan toch?), alsof enkel een werkelijk aangrijpende melodie genoeg is om de eerder geuite bezwaren te doen verdwijnen. Echt veel heeft Alain Weber er daarvan helaas niet in voorraad, waardoor de plaat halfweg van aangenaam gepingel in totale gezapigheid vervalt. Nee, het talent van een Max Richter of Ólafur Arnalds heeft de man zeker niet, ook al begint de hoge pianomelodie in "Union Square" net zo melancholisch en wankel. Jammer van de wat boertig gespeelde begeleiding in de akkoorden.

File: Alain Weber - Hoover Cover
File Under: Neoklassiek voor in een b-film
File Audio: [Weber-space]








Zeg er het uwe van...










Zullen wij op uw gegevens passen?









De redactie van File Under heerst hier. En daarom behouden wij ons het recht voor racistische en/of kwetsende commentaren te mogen verwijderen.