Zoeken


Web www.fileunder.nl
Eelko : Het lukt Ben Harper iedere keer een andere stijl te kiezen z...
Blizzard: Mooie foto van een heerlijk concert!
Geluid Amsterdam: Klinkt goed, tijd om naar Nederland te komen jongens!
Stonehead: Lady Gaga doesn't matter anymore, the infographic: http://da...
tbeest: Shaken, not stirred? :)
Prikkie: Binnen het jaar een compleet nieuw album. Opgenomen in 12 uu...
Stonehead: DJ Food's "Selected Aphex Works", downloadbaar op Soundcloud...
Janineka: Jij bedankt voor je reactie! Leuk om te lezen dat je door di...
Eddy: @Storm: Met welke band kan ik TWDY vergelijken? Op dit momen...
Eddy: @Ewie: Ik kan geen keuze maken. En de keuze is net zo verand...

Laatste recensies

Snowapple - Illusion
Dream Police - Hypnotized
Civilian - The Second
PHOS - Never Obsolete
Jasper Slaghuis - Bend
Charlie Plane - Way Out
David Ahlen - Selah
Aldous Harding - Aldous Harding
The Lone Crows - Dark Clouds
Kim Gordon - Girl In A Band (boek)

Prijsvragen

Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1
Crossing Border 2012 Voorpret



Alain Weber - Hoover Cover

(Poor)

Alain Weber - Hoover CoverGeen idee meer wie het nou precies zei, maar in een interview met een avant-garde componist las ik ooit over diens afkeer van elektronische simulaties van echte instrumenten. Waarom zou je een viool na gaan doen als violen al bestaan, en je bovendien met elektronische middelen juist klanken zou moeten maken die je nérgens anders kunt horen. En toch begrijp ik de verleiding maar al te goed. Een beetje muzikant vindt het gaaf om een orkest tot zijn beschikking te hebben. En als dat dan uit een doosje kan... Gevaarlijk is het wel, een nep-strijkkwartet is de oenigheid ten top, en met pauken erbij (zoals hier in "The Tycoon Graphics Connection") komt Weber, net als Sean Lennon eerder, vervaarlijk dicht op het terrein van oude computerspelletjes. Dan is het nog maar een kleine stap naar Japan, en in zijn allerbeste schets "Guitars and Fantasy" benadert Weber de kwaliteit van soundtrackmeester Joe Hisaishi. Je verwacht elk moment dat een klein meisje 'Otosa, Okasa, mate, mate' gaat schreeuwen, zoals in Spirited Away. Plots klinken de strijkers ook een stuk echter (of zouden ze dan toch?), alsof enkel een werkelijk aangrijpende melodie genoeg is om de eerder geuite bezwaren te doen verdwijnen. Echt veel heeft Alain Weber er daarvan helaas niet in voorraad, waardoor de plaat halfweg van aangenaam gepingel in totale gezapigheid vervalt. Nee, het talent van een Max Richter of Ólafur Arnalds heeft de man zeker niet, ook al begint de hoge pianomelodie in "Union Square" net zo melancholisch en wankel. Jammer van de wat boertig gespeelde begeleiding in de akkoorden.

File: Alain Weber - Hoover Cover
File Under: Neoklassiek voor in een b-film
File Audio: [Weber-space]








Zeg er het uwe van...










Zullen wij op uw gegevens passen?









De redactie van File Under heerst hier. En daarom behouden wij ons het recht voor racistische en/of kwetsende commentaren te mogen verwijderen.