Zoeken


Web www.fileunder.nl
Storm: Oef, dat is heftig nieuws... http://3voor12.vpro.nl/nieuws/2...
Sikkema: Fijne CD inderdaad..
Stonehead: Het Damien Rice-moment van Campking: http://soundstilburg.wo...
Stonehead: Al even schitterende liveset gefilmd op Iceland Airwaves doo...
Wim: Vreemd horloge heb jij als je het concert van Swans geklokt ...
Slagers: Nieuwe plaat staat al op de spotifies.
Prikkie: Eerst gerontorock en Teutoonse marsmetal! ;-)
Prikkie: Cover van Opeth's "Coil" door Marjana Semkina: https://www.y...
Stonehead: Tegenwoordig componeren de kippen ook zelf: https://www.yout...
Evert: Mooie recensie! dank...

Laatste recensies

Enchant - The Great Divide
Chicks On Speed - Artstravaganza
Rökkurró - Innra
Karina ESP - A Still From The Film
Tying Tiffany - Drop
Joyce Manor - Never Hungover Again
Big Boss Man - Last Man On Earth
De Staat - Vinticious Versions
Queen - Live At The Rainbow '74
The Pineapple Thief - Magnolia

Prijsvragen

Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1
Crossing Border 2012 Voorpret



Alain Weber - Hoover Cover

(Poor)

Alain Weber - Hoover CoverGeen idee meer wie het nou precies zei, maar in een interview met een avant-garde componist las ik ooit over diens afkeer van elektronische simulaties van echte instrumenten. Waarom zou je een viool na gaan doen als violen al bestaan, en je bovendien met elektronische middelen juist klanken zou moeten maken die je nérgens anders kunt horen. En toch begrijp ik de verleiding maar al te goed. Een beetje muzikant vindt het gaaf om een orkest tot zijn beschikking te hebben. En als dat dan uit een doosje kan... Gevaarlijk is het wel, een nep-strijkkwartet is de oenigheid ten top, en met pauken erbij (zoals hier in "The Tycoon Graphics Connection") komt Weber, net als Sean Lennon eerder, vervaarlijk dicht op het terrein van oude computerspelletjes. Dan is het nog maar een kleine stap naar Japan, en in zijn allerbeste schets "Guitars and Fantasy" benadert Weber de kwaliteit van soundtrackmeester Joe Hisaishi. Je verwacht elk moment dat een klein meisje 'Otosa, Okasa, mate, mate' gaat schreeuwen, zoals in Spirited Away. Plots klinken de strijkers ook een stuk echter (of zouden ze dan toch?), alsof enkel een werkelijk aangrijpende melodie genoeg is om de eerder geuite bezwaren te doen verdwijnen. Echt veel heeft Alain Weber er daarvan helaas niet in voorraad, waardoor de plaat halfweg van aangenaam gepingel in totale gezapigheid vervalt. Nee, het talent van een Max Richter of Ólafur Arnalds heeft de man zeker niet, ook al begint de hoge pianomelodie in "Union Square" net zo melancholisch en wankel. Jammer van de wat boertig gespeelde begeleiding in de akkoorden.

File: Alain Weber - Hoover Cover
File Under: Neoklassiek voor in een b-film
File Audio: [Weber-space]








Zeg er het uwe van...










Zullen wij op uw gegevens passen?









De redactie van File Under heerst hier. En daarom behouden wij ons het recht voor racistische en/of kwetsende commentaren te mogen verwijderen.