Goed nieuws voor bandjes die maar geen label weten te vinden voor hun muziek. Leg het album op een veilige plek en wacht. Het kan 10-20-30-40 jaar of in het geval van Inner Sanctum 44 jaar en Sunset Love ‘slechts’ 42 jaar duren, maar dan komt ie wel uit. Ze moeten alleen wel een geluidsdrager, in dit geval de cd Psychedelic Moods – Part Two (Jounrey Thru Inner Space) delen. Sunset Love was samengesteld uit bandleden uit New Mexico en Texas, maar vergat (waarschijnlijk) om te verhuizen naar de plek waar de hippieplaten gekoesterd werden, San Francisco. Het is namelijk van die typische westcoastmuziek te vergelijken met The Mamas And The Papas en Jefferson Airplane. Al klinkt het allemaal net wat braver, ondanks dat er naast dertien eigen nummers ook twee covers zijn toegevoegd waaronder “World Of Pain” van het bluesrock trio Cream. De stereo geluidskwaliteit is overigens verrassend goed. Inner Sanctum kwam uit Greenwich Village en begon voortvarend met het uitbrengen van een album. Hierna werd er onder leiding van de voorman Mark Barkan nog een zevental liedjes opgenomen, maar ondanks leuren werd er geen label gevonden. De andere leden hadden kennelijk wel meer te doen, en de band hield op te bestaan. Inner Sanctum haalde de nodige inspiratie uit de Engelse beatmuziek die een voorname plaats had verworven in Amerika. De liedjes verdienden inderdaad meer dan de plank waarop ze lagen. Ze zijn best aardig, al is de geluidskwaliteit wat minder dan die van Sunset Love. Met “Little Tin Soldier” hadden ze een heuse anti Vietnam-song in hun bezit, maar deze richtte dus geen schade aan.
mij=Cicadelic / Clearspot
2 reacties