Miami Horror
'Australische bands spelen meestal pub rock, wij niet'
'We klinken live als een echte rockband, man,' grinnikt Josh Moriarty, de goedlachse en praatgrage gitarist van de Australische elektronische popband Miami Horror. Frontman Benjamin Plant glimlacht flauwtjes: 'We zijn niet een heavy band of zo. Ons album klinkt gelaagd, als een collage. Tijdens een concert moet het ook werken, daarom hebben we een redelijk klassieke samenstelling, met drums, gitaar en keyboard.'
Vanaf het verschijnen van hun debuutplaat Illumination bij EMI in 2010 toeren de twee samen met de andere bandleden Aaron Shanahan en Daniel Whitechurch onafgebroken over de hele wereld. Zo spelen ze in 2010 en 2011 in Japan, Verenigde Staten, Canada en Brazilie, voordat ze dit voorjaar voor het eerst Europa aandoen. Half mei zijn ze in Nederland voor twee optredens in Paradiso, een eigen optreden en eentje tijdens het London Calling festival. Ik spreek de vieren heren nadat ze de avond ervoor in de kleine zaal speelden. Ze kijken met tevredenheid terug.
Moriarty: 'De show was om acht uur ‘s avonds en we kregen iedereen aan het springen, dansen en schreeuwen. Dat hadden we niet verwacht eigenlijk. Het is wel zo prettig als je positieve reacties op de live show krijgt, dan zie je waarom je het doet. Het is een goede reden om terug te komen.'
Hoe belangrijk zijn live shows voor jullie?
Plant: 'Maar weinig Australische bands krijgen de kans om bijvoorbeeld naar Amerika en Europa te komen om hun muziek te promoten. Het is te gek dat wij dat wel kunnen doen. We willen dat mensen hier onze muziek ook horen. Live spelen is dan erg belangrijk, want bijna niemand koopt muziek meer tegenwoordig. Wij zelf trouwens ook niet. (lacht) Natuurlijk willen we graag dat mensen onze muziek kopen. We doen ons best om met mooi art work te komen voor cd's enzo. Videoclips maken we voor extra exposure. Allerlei blogs besteden aandacht aan ons en YouTube is van belang voor onze naamsbekendheid.'
Moriarty: 'Maar laten we eerlijk zijn. Geld verdienen doen we op dit moment vooral door live te spelen.'
Welke invloed heeft dat gehad op jullie eerste plaat?
Plant: 'Voordat we de plaat maakten speelden we al een tijdje als band. Ik ben weliswaar ooit begonnen in m'n eentje, met het maken van remixes bijvoorbeeld. Maar ik werkte al wel met de anderen samen aan muziekprojecten. Uit die samenwerking is op den duur Miami Horror ontstaan. Dat heeft wel invloed gehad op de muziek op onze plaat. Het moest wel live speelbaar zijn voor een band.'
Hoe zou je jullie muziek het beste omschrijven?
Plant: 'Onze muziek klinkt wel een beetje Europees. Ik heb altijd veel naar Franse house geluisterd, qua structuur heeft dat wel zijn stempel gedrukt op de liedjes. Maar ook bands als Supertramp en Pink Floyd zijn invloeden, net als Air. Onze muziek is uiteraard geen kopie. Maar het heeft wel verwijzingen naar deze bands.'
Moriarty, enthousiast: 'We klinken heel anders dan de meeste Australische bands. De meesten spelen pub rock, wij niet, man!'
Hoe populair zijn jullie in Australië?
Plant: 'We zijn redelijk bekend. Onze soort muziek is behoorlijk populair. Op de zomerfestivals hebben we voor wel vijfduizend man gespeeld, dat was te gek. Elke keer denk ik dat we voor best wel veel mensen optreden. Maar tot wordt nu toe elke keer nog groter, ongelofelijk.'
Hoe zijn die festivals in vergelijking met de Europese?
Moriarty met een brede grijns: 'De Australische festivals zijn trashy, het is altijd een grote bende. Zelf ben ik bijvoorbeeld op Rock Werchter geweest en op een paar andere festivals, dat is een stuk beschaafder dan bij ons. Stijlvoller.'
Plant: 'We zouden erg graag op de Europese festivals spelen deze zomer! Maar we hebben nog geen uitnodigingen gekregen. Misschien verandert dat nog. Zo niet, dan hopen we voor het einde van het jaar opnieuw naar Europa te komen, in september of oktober.'
Toch nog even vragen, wat betekent Miami Horror?
Plant: 'Het betekent helemaal niets, het is gewoon een aantal woorden bij elkaar gezet. We vonden de naam Miami Horror gewoon visueel sterk.'