Hoe je het ook wendt of keert, Motorpsycho is een pure live-band; hoe goed de albums de laatste jaren ook zijn geweest (en dat zijn ze!), de echte Motorpsycho zie je op het podium, met optredens van minstens twee uur – maar liefst langer – en uitgesponnen jams die liedjes van vier minuten transformeren in epische monsters van een kwartier. Dát is de echte Motorpsycho, en dat is precies wat je krijgt op nieuweling Roadwork vol.4: Intrepid Skronk, een van de beste (mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen) live-albums ooit. Zes nummers, 80 minuten, met jams en improvisaties die alle kanten op mogen gaan. Van mooie jazz naar uitzinnige jamrock, van ingehouden melancholie tot luide noise, van Supersilent-achtige soundscapes tot voortdenderende psychedelische krautrock. De liedjes? Prachtig als ze zijn, fungeren ze vooral als vehikel om de band te laten uitwaaieren naar welke windrichting ze ook maar uit willen gaan. De zoektocht naar de magie, naar het perfecte moment, is op zichzelf al prachtig en fascinerend. Maar eigenlijk veel wonderlijker is dat ze die momenten, die pure magie, ook daadwerkelijk bereiken, soms meerdere malen per liedje. Dat is weinigen gegeven, in het verleden de band zelf ook regelmatig niet. Maar nu, al dik 20 jaar oud, zijn ze (cliché-alert!) in de vorm van hun leven. En wij mogen daar getuige van zijn.
mij=Stickman / Konkurrent
Enige band ook waarbij ik bij een concert in slaap viel. Maakte ik later nog wel weer goed overigens 🙂