Folk heeft ongemerkt een vaste plaats in de popmuziek veroverd. Je hoeft echt niet meer met lange haren en geitenwollen sokken rond te lopen om hier iets mee te hebben. Gezegd moet worden dat folk dan niet al te puur gespeeld moet worden. Integendeel zelfs, elementen moeten een plaats krijgen in de liedjes die zich melancholisch in je hoofd nestelen, desnoods met wat rockgeweld. Ik denk bijvoorbeeld aan de Elbows en Fleet Foxes´ van deze aardbol. Ik sta er van te kijken hoeveel publiek ze tegenwoordig weten te trekken op de grootste popfestivals. Een band die ik daar nog niet heb zien staan, maar waar het met een goede promotie zomaar mee zou kunnen gebeuren is het in Londen gesettelde The Leisure Society. Into The Murky Water is hun tweede album, hun debuut stamt uit 2009. Oprichter Nick Hemming is echter al vanaf begin jaren negentig bezig. Into The Murkey Water bevat heerlijke melancholische liedjes die opvallen door het gebruik van fluit, viool en door de samenzang, maar die in hun basis gewoon prima liedjes zijn die ook gebracht zouden kunnen worden onder de minimale begeleiding van een gitaar. Ik ben benieuwd hoe het de achtkoppige band verder gaat, maar op basis van deze schijf met tien liedjes, komt het helemaal goed.
mij=Full Time Hobby / PIAS
Op Walk The Line gezien. Goeie liveband, alleen jammer dat iedereen er doorheen zat te zwetsen.