Katie Armiger - Confessions of a Nice Girl

Het lijkt te mooi om waar te zijn, maar toch is het echt zo: dat meisje in die suikerspinrok op die veel en veel te zoete foto is geboren in Sugar Land, Texas. Tsja, dan kun je je eigenlijk niet anders laten fotograferen. En springt bij de argeloze luisteraar die het hoesje bekijkt spontaan het glazuur van de tanden. Katie Armiger heet ze en op haar twintigste heeft ze al drie platen op haar naam, alle drie gevuld met een vorm van country die tien jaar geleden waanzinnig populair was in de Verenigde Staten. Gretchen Wilson (maar dan zonder zelfspot), Taylor Swift, Faith Hill, dat werk. Country gemaakt voor de beschaafde middenklasse die eens in de zoveel tijd geld wil neerleggen om in een stadion naar een optreden van een countryster te gaan kijken. Maar dat moet dan geen outlaw country zijn, maar de Volendam-variant, zullen we maar zeggen. Ook geschikt voor de gristelijke medemens (en dat is eigenlijk iedereen in de Amerikaanse mid-west), gezien de teksten van Katie Armiger. Want dat moet ik haar nageven, als je - weliswaar met hulp van anderen - op je twintigste zulke volwassen liedjes kunt maken, kun je wel wat. Jammer dat ze geen risico’s durft te nemen en daarom wel heel erg de troefkaart van nice girl blijft spelen.

Zeg er het uwe van...