Zoeken


Web www.fileunder.nl
Stonehead: Lady Gaga goes metal: https://dutchscene.nl/2015/08/21/lady-...
Prikkie: Wel mooi dat zo'n organisator niet voor de makkelijke weg ki...
Stonehead: Privénieuws over Thom Yorke: hij gaat scheiden. Je mag het n...
Prikkie: Lees ook het blog dat Rick Treffers er van bijhoudt: http://...
Prikkie: Jeetje. Twee maanden geleden is er nóg een bandlid bezweken:...
Ewie: Dank!
Vonx: Helaas, er zijn meer hondjes die fikkie heten. De The Juncti...
Stonehead: "Fabby" blijkt een oude Late of the Pier-song te zijn, en so...
stn: Destine heeft zijn destination bereikt. https://www.faceboo...
Stonehead: Franz is anders net weer prominent terug in hun FFS-gedaante...

Laatste recensies

The Late Call - Golden
Agusa - Agusa 2
Lynch Mob - Rebel
Bill Wells And Aidan Moffat - The Most Important Place in the World
Rock Candy Funk Party - Groove Is King
John Coinman - Already Are
Rachel Sermanni - Tied To The Moon
Guy Verlinde - Better Days Ahead
Daniel Norgren - Alabursy
Stearica - Fertile

Prijsvragen

Pere Ubu - Ticketactie
Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1



Crossing Border 2011St. Vincent - Strange Mercy

(4AD / V2)

St. Vincent - Strange MercyAnnie Clark heeft in het verleden bij Sufjan Stevens en Polyphonic Spree haar sporen ruimschoots verdiend. Inmiddels maakt ze als St. Vincent furore met een breed opgesierd, fragmentarisch popgeluid. De ene keer lijkt Clark een onschuldig en maagdelijk met haast symfonische arrangementen, totdat ze de boel bewust lijkt te verminken met verstikkende gitaarnoise en ontstemde keyboards. Op het derde album Strange Mercy is die kloof tussen schoonheid en vervorming wijder dan ooit. De vreemde wending ligt bij elk nummer op de loer. De single "Cruel" lijkt in het begin rechtstreeks uit een jaren '40 musical te komen, totdat de drums plots invallen. Door Clarks verbeten zang, staccato-saxofoons en venijnige gitaarsolo krijgt "Cruel" een uiterst grimmige draai. Opvallend hoe de muze haar gitaar gebruikt voor textuur en ambiance boven melodie. Bij "Surgeon" gaat het daadwerkelijk alle kanten op: haar virtuoze spel verraadt een voorliefde voor Oosterse toonladders en progressieve rock. Soms is Clark door het avontuurlijke instrumentarium en dito productie moeilijk te peilen. De emotionele kern sneeuwt hierdoor een beetje onder. Bij "Cheerleader" en sterke afsluiter "Year of the Tiger" weet ze die kern gelukkig intact te houden. In het verleden liet Clark haar muzikale waanzin en knappe songsmederij elkaar versterken: dit maakte Actor en Marry Me tot ontzettend verslavende albums. Bij Strange Mercy onderdrukken die twee facetten elkaar wat meer. Daardoor is het St. Vincents meest veeleisende album tot nu toe geworden. De genadige luisteraar raakt na elke luisterbeurt eerder verwonderd dan vervreemd.

Meer op File Under over St. Vincent (16)

File: St. Vincent - Strange Mercy
File Under: Virtuoze pop met gespleten persoonlijkheid









Zeg er het uwe van...










Zullen wij op uw gegevens passen?









De redactie van File Under heerst hier. En daarom behouden wij ons het recht voor racistische en/of kwetsende commentaren te mogen verwijderen.