The Black Swans – Don't Blame The Stars

The-Black-Swans_Dont-Blame-The-Stars.jpgDit is een band van liefhebbers, van fans. En zoals dat gaat met fans, houden ze ervan om te vertellen over hun obsessies. Dus gaat aan een aantal liedjes op Don’t Blame The Stars een gesproken uitleg vooraf. Waarin bijvoorbeeld wordt uitgelegd waarom van al die oude soul- en rhythm & blueszangers Joe Tex misschien wel de grootste was (“Joe Tex'”). Maar ook worden jeugdherinneringen opgehaald die de inspiratie vormden voor een nummer (“Sunshine Street”), wordt openhartig verteld over een verslaving aan pijnstillers (“Mean Medicine” – ‘I quit these pills because I found out there ain’t no cure for living’) en wordt een persoonlijke ontboezeming gedaan (“Little Things”). Zanger Jerry DeCicca is niet ’s werelds meest opgewekte mens, maar het lijkt er op dat hij vrede met zichzelf en de wereld heeft gevonden. Zijn krakerige, rootsy stem klinkt zo nu en dan als die van Stuart Staples van Tindersticks. Waar de liedjes van Tindersticks vaak filmisch klinken, zoeken The Black Swans het in verhalende nummers met een kop en een staart die je wellicht het best zou kunnen omschrijven als gothic country. Inclusief de snik die bij country hoort, maar bij The Black Swans steevast gepaard gaat met een gepijnigde grijns en zelfspot.


Mij=Misra / Bloodshot / Bertus

4 gedachten over “The Black Swans – Don't Blame The Stars”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *