Coeur de Pirate – Blonde

‘Iedere artiest heeft een break-up plaat in zich. Dit is de mijne’, aldus de 22-jarige Béatrice Martin, alias Coeur de Pirate. Haar tweede album Blonde hoort samen met Adele’s 21, Nicole Atkins’ Mondo Amore en Amy LaVere’s Stranger Me tot de mooiste hartebreekplaten van het jaar. Wat Béatrice gemeen heeft met de andere dames is dat ze daarbij muzikaal een flink eind terugkeek. Ze vissen soms in dezelfde vijver: de meiden houden van aanzwellende strijkers in hun liedjes, dramatische piano-akkoorden, country en een flinke lik sixtiespop. Op haar debuut uit 2008 werd tienerleed op hartstochtelijke wijze in muziek gevat, aangedreven door piano en ook toen al met de nodige Americana-invloeden. Gelijk werd duidelijk dat de blonde Martin, met haar engelachtige uitstraling en haar imposante tatoeages, een enorm talent was. Zeshonderdduizend keer ging haar debuut over de toonbank, in Frankrijk en thuisland Canada won ze er terecht belangrijke muziekprijzen voor. Er zijn oudere artiesten die bezwijken onder minder druk als er dan een opvolger moet worden gemaakt, maar niet Martin. Van Armistice, een Engelstalig uitstapje met Bedouin Soundclash-zanger (en ex-vriendje) Jay Malinowski en leden van Mariachi El Bronx, is de sfeervolle, filmische country-rock als invloed gebleven. Alle teksten zijn in het Frans, zoals op haar debuut. Haar liedjes gaan, als gezegd, over ex-vriendjes en stukgelopen relaties in bredere zin. Waarbij Martin in haar rol als zangeres, maar wie weet ook in het echt, zowel bedrogen wordt maar ook de bedrieger is. Blonde, de titel van de plaat, slaat zowel op haar haarkleur als misvattingen over blondines. In het Frans betekent ‘blonde’ ook ‘vriendin’. Wie geen Frans verstaat, en veel van haar fans doen dat niet of nauwelijks, begrijpt trouwens ook zo wel dat eerste single Adieu een afscheidsliedje is, dat in het schitterend gearrangeerde hoogtepunt “Place de la Republique” een monumentje wordt opgericht over eenzaamheid en dat “Ava”, waarin Martin hulp krijgt van koperblazer Colin Stetson, een heerlijke sixtiespop-pastiche is. De liedjes duren kort, meestal tweeënhalve minuut, de ideale popsingle-lengte. Ze zitten vernuftig in elkaar, ze verraden ambachtelijk talent en zijn volkomen geloofwaardig. Zoveel flair, zulke geweldige muziek, een stem zo zacht dat je erop zou kunnen slapen: Beatrice is een blonde blijver.

mij=Dare2Care / Barclay