Het werd rap tijd dat ik mijn muziekcollectie eens ging uitmesten. Ik woon niet zo heel ruim en dan komt, door een veel te brede smaak, ongebreidelde kooplust en recensiemateriaal al snel de kasten op je af, zo gezegd. De collectie is inmiddels gesplitst in een courant en een incourant gedeelte, het gedeelte dat rustig de opslag in kan omdat ik het toch niet meer draai. Bij het incourante gedeelte zitten op zijn minst honderd samplers, van diverse pluimage. Er zit er zelfs eentje bij, die nog ouderwets op cassette is! En die sampler, hij zat bij de Oor, als ik het me goed herinner, was het begin van mijn fascinatie met J. Robbins. Er stond een nummer van Jawbox op, dat even tijd nodig had om te grijpen, maar dat dat uiteindelijk wel deed. Post-hardcore met schurende riffs en toch veel melodie. Na Jawbox ging Robbins verder met Burning Airlines, een band die er maar mee stopte omdat zalen hun naam, na 11 september 2001, niet meer op de gevel wilde zetten. Tussendoor is er een plaat uitgebracht onder de naam Channels, maar nu ligt er de eerste plaat van Office of Future Plans. Het recept is bekend, want typisch Robbins: post-hardcore, met veel riffs, al zijn ze wat minder gaan schuren in de loop der tijd. Maar daarvoor is nog meer melodie teruggekomen. Dat wordt ondersteund door de regelmatig terugkerende cello van Gordon Withers. Het verhoogt de toegankelijkheid en zorgt ervoor dat de nummers nog gemakkelijker in je kop blijven hangen. Het is hiermee een puike plaat in het consistente oeuvre van J. Robbins en een onverbiddelijke aanrader voor eenieder die (net als ik) Jawbox al in de armen sloot.
mij=Dischord / Konkurrent
4 reacties