Zoeken


Web www.fileunder.nl
Ludo: leek me eerst een vreemde keuze. Ik bedoel, wat is Avi Buffa...
Eddy: Kom op Storm. Jij hebt de bouw van een middellange en afstan...
Ewie: De Aftermovie van de release http://www.youtube.com/watch?v=...
Stonehead: Inmiddels is er online een rip verschenen van de 'vinyl mix'...
Gr.R.: Fijne foto!
Stonehead: Gobsmag schreef iets moois over "Month of Sundays"; http:/...
Eddy: Dit klikt wel heel interessant.
Stonehead: Er komt een orkestplaat van de man aan: http://www.stereogum...
Prikkie: De reden blijkt gelegen te zijn in het vertrek van Bonham al...
BArt: Voor "in fantasia" zou ik kant twee zeker nog aanzetten! Coe...

Laatste recensies

Disappears - Irreal
Bed Rugs - Cycle
Frazey Ford - Indian Ocean
Sleater-Kinney - No Cities To Love
Jorn Lande - Jorn Lande and Trond Holter present DRACULA Swing Of Death
Dan Mangan + Blacksmith - Club Meds
The Waterboys - Modern Blues
Nightingale - Retribution
Landlady - Upright Behaviour
Samaris - Silkidranger

Prijsvragen

Tom Baxter
Friska Viljor - Remember Our Name
Brad - United We Stand
Die!Die!Die! - Harmony / Raketkanon - RKTKN#1
Crossing Border 2012 Voorpret



Chris Connelly - Artificial Madness

(Relapse)

Chris_Connelly_-_Artificial_Madness.jpgEigenlijk hoop je als muziekrecensent bij iedere nieuwe plaat die je opzet, dat je dat pareltje ontdekt. Dat je al je collega’s en concullega’s voor bent en kunt roepen: dit gaat’m helemaal worden, dit jaar! En keer op keer word je toch teleurgesteld. Zoveel pareltjes worden er per jaar niet uitgebracht, zie de overeenkomsten in de jaarlijstjes, en menig collega is je voor. Terwijl er toch amper reden is om echt teleurgesteld te zijn, want hoewel er weinig echte pareltjes uitkomen, komen er wel veel gewoon goede platen uit. Zoals Artificial Madness van Chris Connelly. Connelly, van Schotse komaf, maar al jaren residerend in Chicago, heeft meegeholpen om de industrial metal op de kaart te zetten, in ieder geval door mee te doen in minimaal de helft van alle bands in het genre, met als uitschieters Ministry en Revolting Cocks. Hij brengt met de regelmaat van de klok ook onder eigen naam werk uit dat goed beschouwd wat ondergewaardeerd is. Het is niet helemaal industrial metal meer, maar Connelly dendert op hoog tempo binnen, met de titelsong en weet de aandacht elf nummers lang vast te houden. Staccato gitaren, doorgalopperende drums en Bowieaanse zang, afgewisseld met praatzingen op zijn Lou Reeds. Nergens vernieuwend edoch zeer onderhoudend. Daarmee is het stiekem toch ook wel een pareltje…

File: Chris Connelly - Artificial Madness
File Under: Gewoon goed!
File Audio:









Zeg er het uwe van...










Zullen wij op uw gegevens passen?









De redactie van File Under heerst hier. En daarom behouden wij ons het recht voor racistische en/of kwetsende commentaren te mogen verwijderen.