LPG – The Village

Als supporter van Excelsior Recordings had je hem thuisgestuurd gekregen, maar anders kon het zomaar zijn dat The Village van LPG langs je heen zou gaan. Ik geen lid, kreeg een recensie-exemplaar, en dat is maar goed ook. Het was namelijk zonde geweest als ik deze release, die veel te weinig aandacht kreeg, had gemist. Het is hun derde album, waar de vorige uit 2005 en 2008 stammen. LPG, inmiddels verhuisd van Oost Groningen naar de Randstad en een bassist die het voor gezien hield, zoekt muzikaal nog steeds naar muzikaal spannende onverwachtse wegen. De band was ooit het zonnetje aan de hemel, maar lijkt nu steeds meer in zichzelf gekeerd – al wil dit overigens niet zeggen dat alles zich in een loom tempo voortbeweegt – . Dit heeft het gevolg dat je iets meer moeite moet doen om aan te haken. Dit is nou echt zo´n album dat je zijn draaibeurten moet gunnen. Je hoort dan de gelaagdheid en het unieke van elk liedje dat meer is dan een gitaarpopsong. Luister bijvoorbeeld eens naar het ritme-instrument het orgel in “Paulus”, de piepende en ratelende achtergrondgeluiden in “Say No” of het blaasorkest in opener “Overture”. In de échte release -en niet bij dit promo-exemplaar- schijnt ook nog een landkaart te zitten waarop The Village terug te vinden is. LPG blijft muziek maken waar duidelijk in alles over nagedacht is. Als je dat zoekt – en waarom zou je dat niet willen – heb je hiermee een hele fijne plaat in huis.

mij=Excelsior / V2