UFO - Seven Deadly

Een van de bands waarvan ik de cd's altijd ben blijven draaien is UFO. Vooral Strangers In The Night, het live-album met Michael Schenker in de gelederen, maar ook later werk met andere gitaristen. Het boek Michael Schenker is wel dicht, maar inmiddels beslaat het werk met gitarist Vinnie Moore ook alweer vier studio-cd's. En het moet gezegd worden, al heeft het niet meer de impact van tracks als "Rock Bottom" en "Mother Mary", het niveau is inmiddels weer constant en behoorlijk hoog. Seven Deadly is het nieuwste album, en ook dat mag er weer zijn. Met "Fight Night" opent het album met een fijne mid-tempo rocker met een fijne solo en slidegitaarwerk van Vinnie Moore en de start voor een aangenaam album is daar. Zanger Phil Mogg is misschien niet de beste zanger van het circuit, hij is qua stem én dictie uit duizenden herkenbaar. Hoeveel bandleden UFO ook heeft versleten door de jaren heen, Parker, Raymond en Mogg zijn drie leden van de succesvolste line-up. Naast Moore is voor het baswerk wederom - uitsluitend voor het album - een sessiebassist aangetrokken. Voor de vierde keer zat Tommy Newton achter de knoppen, en die heeft al bewezen het UFO-geluid goed neer te kunnen zetten. Als vanouds is het een vrij Amerikaans aandoende mix met zang en gitaar lekker ver naar voren. De songs zijn degelijk, al zijn de tijden van de echte klassiekers voorbij. Maar toch, "Fight Night", "Wonderland" en het met mondharmonica opgesierde "The Fear", het zijn songs die zeker niet teleurstellen. Alleen de lome ballad "Angel Station" stelt teleur, simpelweg omdat 'ie alleen maar loom is. Nieuwe fans gaat UFO hiermee niet binnenhalen, maar de oude fans zullen zich prima vermaken met Seven Deadly.

Zeg er het uwe van...