Opvallend hoe Rob Klerkx en zijn band The Secret evolueren. Van americana naar een soort groot opgezette rock, een stilistische stap die niet helemaal voor de hand ligt. Maar als je de stap van britpop naar americana kunt maken, dus van Rob Klerkx’ belangrijkste werkgever, Moke, naar zijn eigen band Klerkx and The Secret, lijkt de overgang al een stuk kleiner. Helemaal als je je bedenkt dat hij drumt bij Moke en hier zingt en gitaar speelt. En – misschien niet geheel onverwacht – lopen er nog meer lijntjes van de muziek van Moke naar deze derde semi-soloplaat van Rob Klerkx. “Seven Days” had – mits wat sneller gespeeld – makkelijk in het oeuvre van Moke gepast. “DNA-Love” ruikt zowaar naar Duran Duran (maar zonder synthesizertapijt), ook al zo’n vehikel uit de jaren tachtig en ook een voorliefde van Moke. “Stone Angel” daarentegen flirt, net als “Black Wave” en “Pale Blue Hand” een beetje met grunge en titelnummer “Final Desire” is een theatraal ingezette ballade. Het vakmanschap is duidelijk, de inzet groot, maar niet alle nummers overtuigen en het gevoel dat dit liedjes zijn voor grotere podia dan de band aankan, overheerst.
Mij=Strengholt Music Publishing
4 reacties