De voorloper van dit Italiaanse Moveonout heette RML. Voor zover bekend bevond RML zich op het snijvlak tussen psychedelische rock, sferische metal en progrock. Een beetje zoals de laatste plaat van The Gathering met Anneke van Giersbergen klonk. Sinds 2008 ontdekte de band pro-tools en elektronica en dat veranderde de koers. En uiteindelijk ook de bandnaam. Moveonout was geboren. Denk aan Tool-achtige songstructuren, gedragen vrouwelijke vocalen die we kennen van Amy Lee en wat knipogen naar enerzijds het latere Siouxie & The Banshees en anderzijds metalbewerkingen van oude Kate Bush-songs. Het is een complex maar uiterst spannend geheel aan breaks, melancholie en hoofse epiek. Met dit debuut heeft Moveonout alle touwtjes in handen. Of de band legt zich toe op cliché metal en probeert krampachtig new wave te herontdekken. Of de band strekt zich uit naar alle orkestrale mogelijkheden die in het verlengde van Opeth liggen en streeft ernaar om techniek en wonderschone akkoordenschema’s in elkaar te laten overvloeien. Als de band verstandig is, dan bewandelt het de tweede weg en laat het de elektronica volledig in dienst van Moveonout werken. Munitie heeft dit Italiaanse trio genoeg, verstand van zaken ook, nu de mogelijkheden van briljant songschrijversvakmanschap optimaal zien te benutten. Ik zie wel heil in Moveonout.
mij=Self Records
4 reacties