The Backcorner Boogie Band / Jack Molton Distortion / LQR

Af en toe is het goed om eens de thermometer in rockend Nederland te steken om te kijken of er nog muzikale koorts heerst.

The Kotten Fields Sessions (Kotten ligt vlakbij Winterwijk) is de eerste release die hier voorbij komt. Achter deze release zit het uit de Achterhoek afkomstige The Backcorner Boogie Band. Zij grijpen terug op de Amerikaanse muziekgeschiedenis van The Black Crowes, Free en Booker T and The MG´s. De meest bekende naam in de band is Hendrik Jan Lovink, voorheen Jovink. Maar misschien had ik hem helemaal niet moeten noemen, want TBBB zoekt het in een heel andere muzikale hoek en klinkt vooral serieus. Het twaalftal buit de bezetting maximaal uit met sterke zang, vette toetspartijen, scheurend gitaarwerk, heerlijke blazers en achtergrondzangeressen die allemaal doen waar ze voor in deze band zitten. Ze stonden of zijn al geboekt op de nodige festivals, waaronder De Zwarte Cross. The Kotten Fields Sessions is een prima plaat, maar bevat nog geen ultieme single. Die moet dan maar van de opvolger komen en dan in 2013 door naar Pinkpop. Ik zie ze het doen.

Ik zal niet lang stil blijven staan bij de slechtste albumtitel die ik in tijden zag, Rockasutra. Verantwoordelijk hiervoor is het Noord-Hollandse Jack Molton Distortion. Grappig dat ik een cd toegestuurd krijg van een band die waarvan ik hun album 69 in 2002 voor een ander medium mocht beoordelen. Er is kennelijk niet veel veranderd. Oké, er is een andere drummer, maar verder zit het kwartet nog steeds in het eigen beheer-circuit en maken ze stevige rock die heen en weer gaat tussen hardrock en garagerock. Ik vind de Engelstalige zang soms wel nét wat te vernederlandst, de liedjes teveel de clichés opzoeken, maar ik denk dat geen enkele fan dit erg vindt. Jack Molton Distortion doet wat het al jaren doet. Ik vrees dat er zich weinig nieuwe wegen zullen openen, maar ach… Ik denk niet dat als je al iets van vijftien jaar bezig bent, je de energie niet meer uit succes van een platencontract haalt. Gewoon door blijven gaan dus en Noord-Holland plat blijven spelen.

Boxpok is een demo met vier songs gespeeld door het Brabantse LQR. De band is al bezig met Ierse folkrock vanaf 2007 en dit is hun tweede demo. Dat het een demo is dat is te horen: het geluid is wat dunnetjes. Het mag nog wel eens goed gemixt worden. Hier moet je echter doorheen luisteren om het eerlijk te beoordelen. Muzikaal vind ik met name de uptempo liedjes beter tot hun recht komen, want als het tempo omlaag gaat dan valt des te meer op dat ze geen zanger van wereldformaat hebben. Het Nederengels irriteert me soms, en de kracht en eigenheid in de stem ontbreekt. LQR is prima voor in de kroeg - waar op zich niets mis mee is -, maar het zou mij verbazen als het veel verder komt dan hier. I´m sorry. Ik krijg wel zin in een lekkere Ierse pint.

Zeg er het uwe van...