Wie tijdens het afgelopen Crossing Border-festival het optreden zag van Punch Brothers, weet wat de combinatie van virtuositeit en liefde voor muziekgenres als country, blues, western swing en bluegrass teweeg kan brengen op het podium. Maar hele volksstammen haakten af: je houdt van hun poging om een eigentijdse interpretatie te geven of niet. Bij Pokey Lafarge & The South City Three is de liefde voor dit soort oude muziekstijlen even groot en de instrumentbeheersing van zijn band ongetwijfeld net zo groot. Maar Pokey zoekt het juist niet in nieuwe uitzichten, hij probeert zo authentiek mogelijk te klinken. Het idee is: als luisteraars in de jaren twintig en dertig uit hun dak gingen van deze muziek, zal dat nu, tachtig of negentig jaar en vier generaties verder, nog steeds zo zijn. Authentiek tot in hun kapsel en kleding speelt het kwartet hun nummers alsof het klassiekers zijn. De duivel, de baas, drank en liefde: in die negen decennia zijn de onderwerpen ook niet veranderd. Twee uur niet na hoeven denken over de dagelijkse besognes is nog steeds even aantrekkelijk, zo blijkt uit de publieksreacties tijdens dit optreden in Paradiso afgelopen april. Al zal de virtuositeit, de aankleding en de doeltreffende kwaliteit van de liedjes geholpen hebben.
Mij= Continental / Munich
4 reacties