Blues uit Beverwijk, hardrock uit Gothenburg of Tokyo, wereldhits uit Zuid-Korea: de wereld is klein geworden sinds de geboorte van rock ‘n‘ roll. En toch fronste ik ooit wel even mijn wenkbrauwen toen ik hoorde dat Voodoo Rhythm, roemrucht huis voor trashblues, een stel landgenoten had gestrikt dat cajun speelde. Inmiddels brengt het trio Mama Rosin platen uit op een ander label, maar het blijven Zwitsers die muziek uit de Delta brengen. Desondanks hebben ze onverwacht veel flair en laten ze duidelijk speelplezier horen (ze kwamen zelfs bij Jools Holland op bezoek). Toch overtuigt Bye Bye Bayou maar half en dat heeft niets met hun herkomst te maken, maar meer met een teveel aan matige songs. Daar kon zelfs de ingehuurde producer blijkbaar niets aan veranderen. Jon Spencer produceerde en mixte namelijk en diens maatje Matt Verta-Ray deed de opnamen. Die steun lijkt overigens niet alleen te horen in de sound, maar een nummer als “Mama Don’t” klinkt alsof de naamgever van Jon Spencer Blues Explosion meegeschreven heeft. Het hoesje vermeldt dat overigens niet. Wel heeft Jon Spencer credits gekregen voor het meespelen op “Seco E Molhado”, maar zijn gitaargeluid is in deze track niet te herkennen. Jammer, hij had meer mee mogen doen op deze plaat, zijn gevoel voor catchy tunes had Mam Rosin goed kunnen gebruiken.
Mij= Moi J’Connais / Clearspot
4 reacties