Notice: Function _load_textdomain_just_in_time was called incorrectly. Translation loading for the simple-lightbox domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/fileunder/domains/fileunder.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 6131
Zodiac – Sonic Child – File Under: New Music

Zodiac – Sonic Child

Zodiac - Sonic ChildDe bandnaam, titel en (overigens prachtige) hoes zetten me behoorlijk op het verkeerde been. Ik verwachtte spacerock of psychedelica bij dit album. Ze hebben op Roadburn gestaan, dus die conclusie leek niet voorbarig. Maar nee, bij Zodiac is het op hun derde album Sonic Child bluesgeërienteerde retrorock, bijna hardrock, wat de klok slaat. Als je een vergelijking met hedendaagse acts zou willen trekken kom je uit bij bands als Rival Sons en Spiritual Beggars. In de basis ouderwetse rock met een strakke 2014-productie die recht doet aan de songs. Middelpunt zijn drummer Janos Rathmer en vooral zanger/gitarist Nick van Delft. Dat klinkt niet erg Duits, en gezien de vrijwel accentloze zang zou ik ook eerder aan een Nederlandse achtergrond denken dan aan een Duitse (ja Klaus Meine, dat vooroordeel is jouw schuld). Feit blijft dat deze Van Delft in Duitsland is opgeleid en daar in de muziekwereld actief is geweest. Hij heeft een warme, prettig gruizige stem à la Chris Rea, die ook in deze heavier setting goed past. De meeste songs stomen lekker door en zijn verrassend catchy. Songs waarvoor je de luchtgitaar tevoorschijn haalt, zeg maar. Hoe goed bands als deze zijn hoor je vaak aan de ballads. Ik verwijs je dan ook graag naar het begin van “A Penny And A Dead Horse”. Drie minuten alleen swampblues-slidegitaar en zang, om daarna nog eens vier minuten lekker door te rocken. En wat dacht je van “Rock Bottom Blues”? Negen minuten powerballad in de traditie van Gary Moore. De funk die er van tijd tot tijd insluipt in songs als “Shine” doet denken aan een andere ooit vanuit Duitsland opererende band met ergens Nederlandse roots, Scäm Luiz – wie kent ze nog? Zodiac doet goed beschouwd niets nieuws. Ze combineren de Britse classic rock van vlak voor de New Wave Of British Heavy Metal, de vette blues van ZZ Top en een randje grunge. Maar ze verpakken dat in zulke lekkere songs dat dat geen fluit meer uitmaakt. Beter ouderwets en goed, dan hip om het hip zijn. Dit is de plaat waarvan ik had gehoopt dat Ad van den Berg hem met zijn Moonkings zou maken. Zodiac heeft de toekomst – en het verleden.


mij=Napalm

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Terug naar boven