Mocht je je afvragen waarom er van die grote banners ‘Official Video’ staan in de thumbnails van al Awolnation’s videoclips: hun enige hit uit 2012, de lijzige rockballad “Sail”, is behoorlijk geparodieerd. “Snail” is de leukste. Verder heb je nog “Fail”, “Sale”, “Kale” (boerenkool) en talloze remixes en memes, de een nog flauwer dan de andere. Maar goed, leedvermaak is ook amusement. “Sail” stond op Awolnations debuutplaat Megalithic Symphony en dat plezierige maar enigszins stuurloze album had echt zo’n hit nodig. Awolnation is namelijk de band van Aaron Bruno uit Los Angeles, die ik nog ken van zijn vorige Scissor Sisters-achtige, helaas geflopte project Under the Influence of Giants. Zijn nieuwe, tweede Awolnation-plaat Run schreef, speelde en produceerde Bruno zelf. Omdat er niet nog een keer “Sail” op kon staan heeft-ie bijna hetzelfde nummer dit keer “Jailbreak” genoemd. Verder is “Windows” vermoedelijk parodieerbaar, maar ja, die lol is er nu wel weer een beetje vanaf. De wel aardige singletjes worden dit keer waarschijnlijk “Hollow Moon (Bad Wolf)” en “Woman Woman”, : “Headrest for my Soul” is een mooie maar voorspelbare ballad en opener “Run” is een zowel opvallende als drakerige mix van Sohn en Korn. Verder staan er wat pastiches op van Keane en Bastille en moet toch maar eens gezegd dat Awolnation nogal binnen de poplijntjes kleurt. Zelfs de clips kunnen beter. Run is totaal geen spannend album, minder gevarieerd dan Megalithic Symphony en zal het echt van een paar losse hits moeten hebben. Persoonlijk mis ik pit. Ik raad Aaron Bruno aan om voor zijn derde album het Songfestival als studiemateriaal te gaan gebruiken. Gelukkig is Awolnation live dan wel weer lekker afwisselend.
mij=Red Bull