The Miseries – The Miseries

Nieuwe Mozes And The Firstborn? Nee, dit is frisse en stoere garagerock van Tim Knol, kom daar maar eens op! Met de band The Miseries flikt hij het ‘m. En dat smaakt goed. Dat ze daarbij niet voor één gat te vangen zijn blijkt uit de diversiteit en hoogstaande kwaliteit op het debuutalbum van de heren uit Amsterdam. The Miseries speelt in de basis dus garagerock, maar steeds met een ander randje. Ene keer wat rauwer à la the Ramones, de andere keer wat psychedelischer, zoals bijvoorbeeld in ‘Wiggle’. Soms met een dikke knipoog naar Daryll-Ann, ‘Trouble Finding Out’ klinkt op momenten als een Surely Justice-vervolg, dan weer met een gejaagdheid zoals we dat kennen van Parquet Courts. Luister maar naar de track ‘Hit Ya’. Liedje ‘Gimme IPA’ kabbelt daarentegen weer lekker rustig voort, ook voor de dromerige muziekliefhebber is er plek in het universum van The Miseries. Hier klinkt zowaar een echootje van Johan door, heel fijn. Om vervolgens weer prettig te rocken in lijflied ‘Misery’. De riff uit dit nummer is natuurlijk een beetje geleend van het allang vergeten combo Jet, maar ach wie maalt daar om. Jet zelf was ook al niet origineel. ‘Skinflint’ is zowaar de perfecte samenwerking tussen The Ramones en Kurt Cobain. Kortom: The Miseries leveren een puike plaat, het lukt me niet om een misser aan te wijzen. Ja, ik word hier enorm vrolijk van. Onze DWDD-klant Tim Knol kon mij solo nooit zo bekoren, maar met The Miseries slaat hij wat mij betreft de plank flink raak. Benieuwd of het tweede album van geestverwanten Mozes And The Firstborn hieraan kan gaan tippen. Kom maar op met dat spul, gimme some!

mij=Excelsior/V2