Na een flinke hoosbui op de ochtend van de derde dag Lowlands ruikt het terrein zo mogelijk nog frisser. Gelukkig blijft verder noodweer en zelfs verdere regen uit en wordt het zondagmiddag vooral lekker benauwd warm. Perfect festivalweer dus. We trappen met stramme botten af in de India bij Erland and the Carnival. Voor een lome ochtend is de muziek net iets te gejaagd, maar de band zet een professionele set neer met ook een prachtige lichtshow.

# |

|

| Artikel | Blink | Lowlands 2011 | 22 augustus 2011 - 13:57 | reacties (3)

Zaterdagmiddag wordt de middag dat ik en een deel van Lowlands smelt. We smelten voor Eefje de Visser, die voor een volle Lima het begrip ontwapenend naar een hoger niveau tilt. Eefje begint met een ingetogen nieuw nummer, "Rome", en speelt vervolgens een uitgebalanceerde mix van rustige en dansbare tracks van haar debuut De Koek. Het is ontroerend om te zien hoe Eefje minstens net zoveel van het enthousiaste publiek geniet als het publiek van haar. Een van de leukste en charmantste optredens die ik ooit op Lowlands zag.

# |

|

| Artikel | Blink | Lowlands 2011 | 21 augustus 2011 - 12:57 | reacties (0)

Hoe je het ook wendt of keert, de eerste uren van mijn Lowlands 2011 staan toch behoorlijk in het teken van het drama op Pukkelpop. De gebruikelijke euforie wordt overschaduwd door de vreselijke berichten en beelden uit België. Maar de mens zit vreemd in elkaar en met behulp van de doorgebroken zon begint vrijdagmiddag toch gewoon weer een gezellig Lowlands. Vooral het oudere dj-echtpaar dat pal achter de poorten staat opgesteld en met serieuze blik hitjes uit de jaren tachtig draait, brengt meteen bij binnenkomst goed de sfeer er in.

# |

|

| Artikel | Blink | Lowlands 2011 | 20 augustus 2011 - 12:57 | reacties (0)

Na meerdere draaibeurten valt het me op: Cage The Elephants Thank You, Happy Birthday valt in de categorie 'platen waarvan je naar verloop van tijd het eerste nummer gaat skippen'. Da's jammer, want zo'n eerste nummer da's toch een beetje het visitekaartje van je cd. "Always Something" is een raar mengelmoesje van fuzz en elektronica en wil bij mij maar niet lekker vallen. Nee, doe mij dan maar het tweede nummer. "Aberdeen", dat op Pixiaanse wijze uitpakt. Heerlijk! De gekte van Matt Shultz is net zo beklemmend als enthousiasmerend. Grillig stort hij zijn brainwaves over je uit in de dan nog volgende veertig minuten. Het zijn juist de momenten dat Shultz zich laat gaan die ik het gaafst vind. Dat hoeft niet per sé hard te zijn overigens. Al is de lawaaikant van Cage The Elephant wel hun sterkste, als ze iets gas terugnemen, komt het in een song als "Shake Me Down" ook nog lekker in your face over. Al laat "Rubber Ball" me wel degelijk bijna indommelen. Dat had van mij niet gehoeven. Met deze cd maakt Cage The Elephant meer dan met zijn voorganger een stap richting wat ze live laten horen. Al gaat Shultz daar nog net even een stapje verder. Letterlijk ook, want het hij staat vaker wel dan niet in het publiek. Maar een song als "Around My Head" nodigt ook uit om samen te zingen met je fanatieke aanhang.

# |

|

| Lowlands 2011 | Storm | 18 augustus 2011 - 20:57 | reacties (0)

Na zijn succesvolle loopbaan als zanger van The Rascals en de helft van The Last Shadow Puppets timmert Miles Kane nu flink aan de weg als solo artiest. Hij noemt het zelf de ‘old-school way’: geen grote hype maar vooral hard werken, kleine concerten doen zoals in Bitterzoet, fans voor je winnen, en zo opklimmen tot grotere zalen. Het album Colour of the Trap is inmiddels uit maar dit ging echter wel gepaard met grote onzekerheid. Miles vertelt dat zijn zelfvertrouwen laag was na het grote succes van The Last Shadow Puppets en het uit elkaar gaan van The Rascals. Het was vooral producer Gruff Rhys van de Super Furry Animals die in hem geloofde en hem het vertouwen gaf dat hij het kon. ‘Ik had hem een paar jaar geleden ontmoet op de Mercury Awards toen ik heel dronken was’, vertelt Miles. ‘Ik zei toen tegen hem, ooit wil ik eens met je samenwerken. Een jaar later stuurde ik hem mijn demo’s en hij gaf me al vroeg goede feedback. Ik heb heel veel aan die man te danken’. Nu het album uitgebracht is zit Miles stukken beter in z’n vel. ‘Opluchting is een te groot woord, maar ik ben enorm blij dat het zo goed ontvangen wordt. Het duurde zo lang om het goed te krijgen. Ik wilde geen slechte nummers erop dus daardoor nam het veel tijd in beslag. Interviews, foto’s en vooral optredens zijn mijn favoriete dingen om te doen dus het sloopte me wel om daar anderhalf jaar afstand van te moeten doen. Maar als ik terugkijk ben ik toch blij dat er een goed album uit is gekomen.’

# |

|

| Interview | Lowlands 2011 | 17 augustus 2011 - 14:57 | reacties (0)

En plotseling was hij er, deze vijfde van Lamb, op 5 mei 2011 om precies te zijn. Het Britse duo dat door veel mensen waarschijnlijk al al in het archiefmapje 'dierbare herinneringen uit de jaren negentig' was gestopt, is zelfs inmiddels alweer uitgebreid aan het toeren. Vanaf de eerste klanken van 5 klinkt het weer bekend, de subtiele elektro van Andy Barlow smelt weer als vanouds samen met de heerlijke stem van het hippiemoederfolkmeisje Lou Rhodes. Het lijkt wel alsof Rhodes energieker klinkt dan op haar soloplaten, alsof ze na haar behoorlijk sombere en ingetogen solowerk weer wat licht ziet door de terugkeer naar haar eerste liefde. Tekstueel is het niet altijd even sterk, zoals op "Wise Enough": 'The human kind gets so lost in finding its way, but we have a chance to make a difference til our dying day' maar alleen een kniesoor als ik let daar op. Nummers als "Rounds" en zeker ook "The Spectacle" behoren bij het beste werk dat de band uitbracht en kunnen met gemak tippen aan hun indiehitjes "Gorecki" en "Gabriel". Waar ik nog niet helemaal uit ben is of het duet met Damien Rice op de bonustrack "Back to Beginning" zo'n goed idee was. De magie tussen Barlow en Rhodes lijkt een beetje verstoord door de tussenkomst van Rice, die het nummer volledig naar zich toe trekt. De Special Edition van 5 bevat trouwens nog enkele instrumentale tracks die prima op zichzelf kunnen staan. Dit nieuwe album van Lamb is een perfecte comeback van een band die eigenlijk door te weinig mensen gemist is.

# |

|

| Blink | Lowlands 2011 | 01 juli 2011 - 16:57 | reacties (2)