Het mooie van reisverhalen is dat je – mits de auteur goed genoeg is – wel kunt genieten van andere, onbekende culturen en weidse vergezichten, maar niet je luie stoel uit hoeft. Dus geen ontberingen als ongedierte, vreemde valuta, tourist traps en andere irritaties hoeft te ondergaan. En dat is nu juist de reden waarom ik schatgraver Blue Flamingo alias Ziya Ertekin een warm hart toedraag. Want hoe gaat dat? Je hoort een muzikant die je goed vindt en gaat op zoek naar waar hij of zij de mosterd vandaan haalde. Ook bij die invloed ga je verder kijken. Maar dat kost, zelfs in deze tijd van internet en e-mail, moeite en tijd, om van teleurstellingen nog maar niet te spreken. Gelukkig doet Blue Flamingo dat allemaal voor ons. Hij speurt naar de bronnen, de eerste op geluidsdragers vastgelegde vormen van popmuziek. Zijn tweede cd bevat wederom drie mixen, reizen noemt hij ze zelf. De eerste voert ons de jungle in: Jungle Crawl is de titel van deze zes tracks die uit de jaren ’20 en ’30 stammen en Hot Jazz Jungle Exotica bevatten. Dat betekent schetterende trompetten, snelle jazzlicks op gitaar en teksten over jungle fever. De tweede mix heet Congo Jazz en laat horen dat in Belgisch Congo Latijns-Amerikaanse ritmes zich mengen met Afrikaanse ritmes. Hoogtepunt is de derde mix: That Old Time Religion bestaat uit oude, door merg en been gaande gospelsongs van oude helden als dominee Thomas A. Dorsey, de godfather van de gospel.
mij=Excelsior / V2