Toen Spinvis zijn zoontje “Alles in de wind” liet zingen, kreeg het kinderliedje plotseling een hele andere lading: de zo onschuldig lijkende tekst drong binnen in z’n ware betekenis, namelijk die van een soort moordballade. Hetzelfde effect weet het Belgische duo De Anale Fase in hun beste momenten ook te bereiken op hun debuutplaat Uittocht. Joeri Cnapelinckx en Anna Vercammen lijken soms wel wat op The Moldy Peaches. Ze spelen kleine, naar huisvlijt ruikende liedjes. Hun teksten staan vol regels die soms naar het morbide, soms naar het vunzige, maar heel vaak ook naar het ontroerende neigen. En het woordje ‘neigen’ gebruik ik hier niet voor niets, want de beelden die ze oproepen zijn poëtisch en niet altijd even helder. Tot er een zinnetje of een paar woorden als een moker inslaan: ‘vingers stopt ge in uw oren / duimen stopt ge in uw mond / kindjes stopt ge onder de dekens / mama’s stopt ge onder de grond / alles van waarde stopt ge onder de aarde’. Ondanks hun flauwe, aan beroerd cabaret herinnerende naam (en de combinatie met de titel van hun plaat is helemaal een dijenkletser), is Uittocht één van de meest bijzondere Nederlandstalige platen sinds, pak ‘m beet Roosbeef. Of de laatste cd’s van Krang. Of, inderdaad, sinds het debuut van Spinvis.
mij=Tuinhuis / Bertus