Zoals men her en al wist te melden: met I Bet On Sky heeft Dinosaur Jr. Mark III evenveel albums gemaakt als tijdens hun eerste incarnatie (Mark I: de eerste bezetting met Mascis, Barlow en Murph; Mark II de band met J. Mascis en verschillende, merendeels vergeten bandleden). Maar je kunt nog verder gaan: sinds de reünie van 2005 bestaan ze zeven jaar en dat is twee jaar meer dan in hun eerste versie. Hoewel die eerste bezetting gold als de beste en de legendarische platen You’re Living All Over Me en Bug afleverde, hebben ze ongetwijfeld het meeste succes gehad met Green Mind en Where You Been, platen uit het tijdperk dat Lou Barlow druk was met Sebadoh en andere projecten. Toch, als ik snel door hun oeuvre heen luister is er maar weinig echt verschil, op de kwaliteit van de nummers na. Lou Barlow’s melodieuze, huppelende bas blijft redelijk herkenbaar en uiteraard zingt hij een of twee nummers. Maar het blijft het gierende, zwaar op het werk van Neil Young met Crazy Horse leunende gitaarwerk en de slacker-zang van J. Mascis die het geluid van Dinosaur Jr. bepalen. Ook op I Bet On Sky. Barlow zingt zijn twee songs (“Rode” en “Recognition”), hier en daar wordt er gas terug genomen en klinken er synthesizers (“Don’t Pretend You Didn’t Know”), maar grosso modo hebben we weer een Dinosaur Jr. plaat. Een echte.
Mij=Jagjaguwar / PIAS
Mooie Dinosaur Jr plaat, weer. Vooral “Almost Fare” blijft rondzingen in mijn kop.