Het kwartet Nox Boys uit de regio Pittsburgh noemt zich garagepunks. Drie jonge ventjes (ze zitten nog op de high school) en veteraan/slidegitarist Bob Powers. Onder de productionele leiding van Jim Diamond (o.a. White Stripes) hebben ze elf verdienstelijke deuntjes op de plaat gezet, die er in een half uurtje doorheen geragd worden. Door hun leeftijd zijn ze meteen de lievelingetjes van de muziekcritici. En het is waar, het zijn vaak aanstekelijke deuntjes, lekker up-tempo en met precies de goede hoeveelheid gruizigheid voor garagerock. Een goede producer doet daar natuurlijk al heel wat. Dat neemt niet weg dat het meest voor de hand liggende nadeel van de jeugdigheid óók van toepassing is: de invloeden zijn nog niet uitgemond in een eigen stijl. Er zit flink wat Britse sixties in, met name The Kinks lijken een grote invloed te zijn voor Nox Boys. Als je je daar niet aan stoort, dan zou ik zeker eens luisteren. Tracks als “Susie Lee”, “Mrs. Jackson” (met surfgitaar) en de lekkerste van het stel, “Military School”, met Cynics-gitarist Gregg Kostelich op fuzz-gitaar, zijn wel gewoon erg lekker. En lekker en wat minder origineel is nog altijd beter dan reuze origineel en niet om aan te horen. De Nox Boys moeten nog wat verder opgroeien, maar het begin is er.
mij=Get Hip
4 reacties