Als een bandlid (nota bene eentje die pas later toe trad) de nieuwe plaat van de band gaat produceren, kun je je niet teveel onenigheid permitteren. Krijg je toch ruzie over hoe een mix moet klinken en hoe de volgorde van de songs moet zijn, dan kun je zomaar een bandlid kwijt zijn. En je producer. Of, zoals oG en de rest van Cosmic Trip Machine besloten, gewoon hetzelfde album twee keer maken. En dus is (The Woman Who Took) A Flying Leap Over The Fence een dubbelaar geworden. De eerste cd is het eindproduct zoals oG dat voor ogen had en de tweede schijf klinkt zoals de andere leden van Cosmic Trip Music het voor ogen hadden. Ik zou geen voorkeur voor een van beide platen durven uitspreken, daarvoor lijken ze stomweg te veel op elkaar. Deze two-headed conceptual symphony about a dream for the eyes is nogal out of this world en zwabbert van vroege Pink Floyd-werkjes via krautrock tot freakfolk. Het is een conceptplaat geworden die volgens de bio een droom beschrijft. Tot zover wat ik begreep van het onderwerp. Hoezeer de band vast houdt aan verregaande psychedelica, blijkt wel uit het inhuren van Marijke Koger voor het artwork. Eerder – zo’n veertig jaar geleden – ontwierp ze als lid van The Fool platenhoezen als deze.
Mij= Nasoni
4 reacties