Het regent tegenwoordig alt.country.folk-bandjes. En in die regen sta ik graag. Ik heb de indruk dat het ‘country en folk is voor bejaarden’-gevoel er inmiddels wel af is. Je kunt er gewoon voor uitkomen dat deze muziekstroming echt iets voor jou is. Nu zelfs de reclame (Peugeot) hierop inhaakt, zoals met een nummer van Grizzly Bear, lijkt het hek helemaal van de dam. Old Canes uit Lawrence (Kansas) is echter geen nieuwe band. Hun debuutalbum stamt uit 2004 en dit is de opvolger. Hun belangrijkste man is Chris Crisci, die je zou kunnen kennen van de band The Appleseed Cast. Hij schreef de songs, nam ze op en masterde ze ook. Bovendien zorgt hijzelf voor de vocalen en bespeelt verder de gitaar, cello, mandoline, banjo, speelgoed piano, belletjes, percussie, drums en harmonica. Het is echter niet zo dat hij onder het motto ‘ik zal het allemaal zelf wel doen’ als eenmansband fungeert. Integendeel, hij trommelt een hele trits aan andere muzikanten uit diverse bandjes op en samen spelen ze Feral Harmonic met twaalf liedjes vol. Crisci gaat volgens het bijgesloten promoverhaaltje voor het idee en de energie en niet voor de perfecte productie. En dat klopt helemaal, want het enthousiasme spat ervan af, maar het rammelt daarentegen van alle kanten. Daar hebben ze de term lo-fi voor uitgevonden en van mij mogen ze. Al hadden de ideeën zoals in “Black Hill Chapel” van mij wat meer uitgewerkt mogen worden. Dit klinkt mij nu net wat teveel als een jamsessie.
mij=Saddle Creek / Munich