States And Empires komt uit Wales en is de opvolger van Attack! Attack!. Met dit debuut profileert States And Empires zich als een powerrock- annex hardrockband met lichte punkinvloeden. Zelf halen de heren grunge als belangrijkste invloed aan. Maar, aan bands als Silverchair en Bush hebben we al meer dan genoeg. Ik denk ook niet dat daar de kracht van States And Empires ligt. Dat zou mosterd na de maaltijd zijn. De jongens uit Wales zijn al tien jaar bezig, ze weten wat teleurstelling is na het uiteenvallen van hun vorige band en de kunst is nu juist dat ze doen waar ze zelf zin in hebben zonder rekenschap af te geven aan alles en iedereen. Tussen punk, pop, rock en metal komen de heren met stevige maar coherente songs die stuk voor stuk een rauw randje hebben. De vocalen van Neil Starr doen de rest. Die maken de songs behapbaar. En, dan kan het niemand wat schelen of je grunge bent, of je Therapy? aanhaalt en of je aansluiting vindt bij groteske Amerikaanse rockbands. Ik begreep dat de band al toerde met het Amerikaanse Zebrahead. Da’s een soortgelijke van over de grote plas. Een mooie kans om met Zebrahead Amerika eens wat beter te leren kennen. Het grote rockgeluid is, de charme ook. Dus…
mij=White Russian