De mussen vallen van het dak, hetgeen betekent dat de depressieve platen even in de kast mogen blijven. Het wordt tijd voor de zonnetjes in de muziek of de muziek die je naar een strandstoel met een lekker koel drankje brengt. Voor de laatste zou je Chazwick Bradley Bundick aka Les Sins aka Toro y Moi in kunnen huren. De uit South Carolina afkomstige muzikant brengt sinds 2007 muziek uit en What For? is het vierde album onder de naam Toro y Moi. Hij schijnt zogeheten chillwave te maken, maar zijn sound nu is popmuziek in de breedste zin van het woord. Het is soms rockend (“Empty Nesters”), soms traag (“What you Want”, “Buffalo”), dan weer gaat het op zijn Radioheads (“The Flight”), dan weer steken The Beatles psychedelisch de kop op (“Ratcliff”, “Lilly”, “Run Baby Run”) en dan weer funkt het ( “Spell It Out”). Maar wat vooral opvalt is dat het dichtgesmeerde gitaarliedjes zijn waar de keyboard geen ruimte laat voor rust. Ik heb er wat moeite mee, maar dat had ik ook met de laatste van Beck. Toch liepen hier veel mensen mee weg, dus waarom niet met Toro y Moi? Sprak collega-recensent Hermanovitsj bij de voorganger Anything In Return nog de wens uit dat het vooral wel meer uptempo mag, hij lijkt niet gehoord. Maar dat had u ongetwijfeld na de eerste twee regels van dit stukje al begrepen. Ik pak er ondertussen nog even een koel drankje bij.
mij=Carpark