Vrouwlief is vanavond elders, en ik ben helemaal de baas over wat de pot schaft. Helaas is het door mijn werk wat later dan gepland geworden en daardoor mijn zin om zelf te koken weg. Dit komt goed uit, want ik heb al weken zin in pizza. Deze scoor ik in de supermarkt, maar bij het eten ervan weet ik weer waarom ik eigenlijk niet van supermarktpizza’s hou: te kunstmatig, te opdringerig en veel minder lekker dan een zelfgemaakte pizza. In Tutankamon had ik ook zin. Deze Zweedse band is een soort van superband met leden van The Plan, Peter, Bjorn and John, Shout Out Louds en The Concretes. Volgens hun MySpace hebben ze als invloeden: Television, The Who, Teenage Fanclub, Thin Lizzy, Yo La Tengo, Byrds, Faces, Galaxie 500, Sun Ra, Alice Cooper, John Coltrane. En dus leek me Tutankamon wel wat. Bij het draaien van hun debuut, Tutankamon, bekruipt me echter het gevoel dat mijn verwachtingen misschien te hoog waren. De liedjes zou ik omschrijven als singer-songwriter met als referentie Lloyd Cole, maar dan met een wat indie- en catchy-randje. De productie vind ik wat aan de vlakke kant en qua instrumentarium spat het er nou ook niet vanaf. Kansen zijn er genoeg, zoals in de tweede track en de eerste single van dit album “Have You Ever Been In Love”. Met het liedje op zich is weinig mis, maar de kansen om het te laten onderscheiden van zoveel andere liedjes, die wordt niet gepakt. En zo lijkt de geboorte van Tutankamon overbodig. Helaas.
mij=Playground / V2