Ergens rond 1982-1983 ging uw recensent voor het eerst uit naar een heuse discotheek; op het fietsje, tien kilometer verderop, uitsluitend aan de fris en om twaalven weer thuis. Ondanks dat ik niet echt bezig was met mijn muzikale smaak vond ik discomuziek niet echt mijn ding (er was ook een alternatief café). Inmiddels weet ik dat het toen allemaal nog wel mee viel, als je ziet wat er tegenwoordig onder dance verstaan wordt. Maar goed, ik moest weer aan de tijd van toen denken door de verzamelaar Ultra High Frequencies: The Chicago Party. De dvd bevat opnames voor het programma The Chicago Party, uitgezonden door WCIU Channel 26: soms stukken van tracks, soms hele tracks, maar vooral goed aan elkaar gemixt. Centraal staat de post-disco met de nodige funkinvloeden. Grappig is de kleding, het dansen, de rare ideeën (dansende fat ladies), de knullige opnames (je ziet soms mensen wegduiken of uit beeld gehaald worden) en vooral het tijdsbeeld van toen. Het swingt behoorlijk op de Chicago Party, dat staat als een paal boven water. De cd bevat muziek die ze voor de Chicago Party opgenomen hebben tussen 1980 en 1983. Er staat geen nummer of artiest op die ik ken (wel eens gehoord van bijvoorbeeld Jesus Wayne, Magnum Force of Donell Pitman?), maar als ik het zo draai dan hadden sommige van deze post-disco-nummers best een hit kunnen zijn. Ultra High Frequencies: The Chicago Party is het digitale geschiedenisboek van een plek op aarde in een gewezen tijd. Oude (en jonge) discofunkers zouden deze release zeker eens moeten checken, en eigenlijk iedereen die toen puber was. Ik heb me in ieder geval kostelijk vermaakt. Fijn dat er labels zijn die er energie in stoppen om dit aan ons te presenteren.
mij=Numero Group/Konkurrent