'My degree is oldschool so you know I'm not new', meldt een rapper bij aanvang van “Neofunk”, en de waarschuwing is zeker op zijn plaats. Is dit een zompige parodie? Je kunt ook té retro zijn. De mc's die bandleider Wouter Wierda om zich heen heeft verzameld lijken rechtstreeks ingevlogen vanuit de publieke omroep-studio's van een jaar of twintig terug. Zelfs de sympathieke Kay LC zou ze verslaan in een battle. Gelukkig wordt het niveau daarna opgekrikt richting een kleine voldoende. Wierda kan een partijtje blazen op zijn sax, en is dus best tot een Kytemannetje in staat (Check “Soul Snatcher”). De producties van kompaan Jan van Wieringen zijn in elk geval eigenzinnig te noemen. Een liedje als “Fitness” is, naast lullig, stiekem heel aanstekelijk. In de wat meer op jazzdance georienteerde tracks vallen de vocalen ook beter op hun plek. Er hoeft niet meer gespit te worden, een beetje meelullen in Faithless-stijl is genoeg. “Grown Man”, opgebouwd rond een fraaie toetsenpartij, is gewoon mooi. Een saxofoon uit een b-film, een vleugje soul in de vocalen, en native tongue-vibes in de verses. 'Life is beautiful so I caress this, hiphop ever since The Message.'
mij=Coast To Coast
4 reacties