Stel je hebt even geen pc met internet ter beschikking. Stel je auto doet het niet. Stel je zit al ruim een week met een virus. Stel je vriendin laat je zitten en je hebt ldvd. En verder zijn er nog wel een aantal dingen die niet gaan zoals je wilt. Ik krijg dan medelijden met mezelf. Het kan ook even genoeg zijn. En wat dan te doen? De auto krijgt olie, de pc breng ik naar de pc-dokter, het virus ziek ik uit, en verder heb ik gelukkig vrienden en familie waar ik terecht kan met mijn verhaal. Ik krijg uiteraard adviezen, ook op muziekgebied. Die zijn nogal tegenstrijdig. Draai plaatjes waar je vrolijk van wordt. Draai melancholische muziek, je mag je best even ellendig voelen. Ik kies voor het laatste. Will Johnson gaat in de cd-speler. Met Vultures await levert de opperdespoot van Centro-matic en South San Gabriel een solo-album ondersteunt door Matt Pence en Scott Danbom van – jawel – de eerdergenoemde bands. Will brengt zijn ingetogen nummers als een eenheid ondersteunt door – vooral – piano en gitaar. Hij begrijpt hoe ik me voel. Relaties gaan wel eens vaker mis, ook zonder duidelijke oorzaak. Wat blijft is de pijnlijke stilte, de stilte zonder haar. Veel vrolijker word ik er niet van, maar het voelt goed om mijn gevoel met iemand te kunnen delen zonder te hoeven praten.