Als je in de bio van Hartog leest duizelt het je nogal; begonnen als bassist in rockbandjes en via het conservatorium kwam hij terecht in jazz-, soul-, latin- en danceprojecten, waarna hij meer de singer-songwriter kant opging. Op zijn in maart van dit jaar verschenen plaat Making Waves is partner in crime drummer Rowin Tettero. Maar ondanks het indrukwekkende cv en de keurig geproduceerde sound op Making Waves weten de liedjes bij ondergetekende geen blijvende indruk te maken. Het klinkt allemaal net iets te netjes en gepolijst. En dat is jammer. Van iemand met zo’n brede muzikale basis zou je toch wat meer onverwachte muzikale wendingen mogen verwachten.
Dat doet Susie Asado beter. Susie Asado is de naar een gedicht van Gertude Stein vernoemde band rondom de in Berlijn woonachtige singer-songwriter en performance-artieste Josepha Conrad. En hoewel Conrad zich niet kan beroepen op zo’n brede muzikale basis als Hartog weet ze wél te verrassen. In de songs op State of Undress verwondert ze zich over de de diverse identiteiten die mensen zich via (werk)kleding aanmeten. “Te arty” hoor ik u denken? Dat klopt! Maar dankzij de aangename lo-fi uitvoering van de liedjes met trage bassen in walstempo, weemoedige klarinetten en twinkelende ukeleles blijven de liedjes op State of Undress aangenaam lichtvoetig. Susie Asado’s Josepha Conrad kan daarmee nog het beste omschreven worden als de liefdesdochter van het Klokhuis’ meneer Joosten en jaren negentig heldin Liz Phair.
mij=Eigen beheer & Popup